زينت كردن مرد بگيرد ، مانعى ندارد . مسأله 2355 عاريه دادن گوسفند براى استفاده از شير و پشم آن ( 1 ) و عاريه دادن حيوان نر براى كشيدن بر ماده صحيح است ( 2 ) ) * ( 1 ) مكارم : و عاريه دادن حيوانات ديگر براى منافع مشروع آنها صحيح است . ( 2 ) گلپايگانى ، صافى ، فاضل : براى آبستن كردن حيوان مادّه صحيح است ( فاضل : و نيز عاريه دادن حيوانات ديگر براى منافع مشروع آنها اشكال ندارد ) . بهجت ، سيستانى : براى جفتگيرى صحيح است . مسأله 2356 اگر چيزى را كه عاريه كرده به مالك ، يا وكيل يا ولىّ او ( 1 ) بدهد و بعد آن چيز تلف شود ، عاريه كننده ضامن نيست ( 2 ) و در غير اين صورت ضامن است اگر چه مثلًا آن را به جايى ببرد ( 3 ) كه صاحبش معمولًا به آنجا مىبرده مثلًا اسب را در اصطبلى كه صاحبش براى آن درست كرده ببندد . اين مسأله ، در رسالهء آيت الله مكارم نيست ( 1 ) بهجت : به مالك يا ولىّ او . . ( 2 ) خوئى ، گلپايگانى ، صافى ، تبريزى ، سيستانى ، نورى ، زنجانى : ولى اگر بدون اجازهء صاحب مال ، يا وكيل ، يا ولىّ او آن را به جايى ببرد ( خوئى ، سيستانى : اگر چه جايى باشد ) كه صاحبش معمولًا به آنجا مىبرده مثلًا اسب را در اصطبلى كه صاحبش براى آن درست كرده ببندد و بعد تلف شود ، يا كسى آن را تلف كند ضامن است . ( 3 ) اراكى : اگر چه بدون اطَّلاع او به جايى ببرد . . فاضل : مسأله اگر چيزى را كه عاريه كرده به مالك يا به ولىّ يا به وكيلى كه در مطلق كارها وكالت داشته باشد و يا به وكيلى كه در خصوص عاريه وكالت دارد بدهد و بعد آن چيز تلف شود ، عاريه كننده ضامن نيست ، ولى اگر بدون اجازهء صاحب مال يا وكيل يا ولىّ او آن را به جايى ببرد اگر چه جايى باشد كه صاحبش معمولًا به آنجا مىبرده ، مثلًا اتومبيل را در پاركينگى پارك كند كه معمولًا صاحبش در آنجا پارك مىكرده و بعد تلف شود يا كسى آن را تلف كند يا به سرقت برود ، ضامن است . مسأله 2357 اگر چيز نجس را براى استعمالِ خوردن و آشاميدن عاريه دهد ، بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مىكند بگويد . اين مسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست گلپايگانى ، نورى : مسأله اگر چيز نجس را براى كارى كه شرط آن پاكى است عاريه دهد مثلًا لباس را عاريه دهد كه با آن نماز بخوانند ، ( گلپايگانى : بنا بر احتياط واجب ) بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مىكند بگويد . خوئى ، فاضل ، تبريزى : مسأله اگر چيز نجس را براى كارى كه شرط آن پاكى است عاريه دهد ، مثلًا ظرف نجس را عاريه دهد كه در آن غذا بخورند ، بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مىكند بگويد . و امّا اگر لباس نجس را براى نماز خواندن عاريه دهد لازم نيست نجس بودنش را اطلاع دهد .