( 2 ) خوئى ، زنجانى ، تبريزى : ( زنجانى ، تبريزى : نمىتواند آن را به جاى ديگر ببرد و ) اگر بجاى ديگر ببرد و تلف شود ضامن است . فاضل : چنانچه به جاى ديگر ببرد و تلف بشود ، ضامن است مگر ظاهر كلام او اين باشد كه به بردن آن به جايى كه محفوظتر يا همانند جاى اوّل است ، راضى مىباشد . ( 3 ) اراكى : چنانچه امانتدار بترسد . . ( 4 ) گلپايگانى ، صافى : كه به نظر خودش براى حفظ بهتر باشد . . ( 5 ) گلپايگانى ، صافى : واجب است كه عوض آن را بدهد . بهجت : مسأله اگر امانتگذار جايى را براى حفظ امانت تعيين كند بايد امانتدار آن را آنجا بگذارد ، و اگر آنجا نگذارد چنانچه امانت را در جايى گذاشته كه در حفظ مال به حدّ جايى كه مالك معيّن كرده نمىرسد ، بنا بر أظهر ضامن است . امّا اگر امانت را به جايى برده كه در حفظ و نگهدارى بهتر يا مثل جاى تعيين شده است و امانتدار هم بداند كه آنجا در نظر امانتگذار بهتر يا مساوى با جاى معيّن شده است ، بنا بر أظهر ، اشكال ندارد و در صورت تلف ، ضامن نيست . مسأله 2337 اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معين كند ولى به كسى كه امانت را قبول كرده نگويد كه آن را بجاى ديگر نبر ، چنانچه امانتدار احتمال دهد كه در آنجا از بين مىرود ( 1 ) بايد ( 2 ) آن را بجاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظتر است ببرد و چنانچه مال در آن جاى اوّل تلف شود ضامن است ( 3 ) مگر آن كه صاحب مال هم احتمال تلف شدن مال را در آنجا بدهد ( 4 ) كه در اين صورت كسى كه امانت را قبول كرده ضامن نيست . اين مسأله ، در رساله آيت الله بهجت نيست ( 1 ) اراكى : چنانچه امانتدار بترسد كه در آنجا از بين مىرود و بداند كه چون بودن مال در آن مكان براى حفظ بهتر بوده ، آن را معيّن كرده . . ( 2 ) گلپايگانى ، صافى : مىتواند . . ( 3 ) مكارم : بقيّه مسأله ذكر نشده . اراكى : ضامن نيست . [ پايان مسأله ] گلپايگانى ، صافى : چنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست . [ پايان مسأله ] ( 4 ) نورى : كه در اين صورت لازم نيست از آنجا ببرد . خوئى ، تبريزى ، فاضل ، زنجانى : مسأله اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معين كند و كسى كه امانت را قبول كرده بداند آن محلّ در نظر صاحب مال خصوصيتى نداشته بلكه يكى از موارد حفظ آن بوده ، مىتواند آن را به جاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظتر يا مثل محلّ اوّلى است ببرد و چنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست . سيستانى : مسأله اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معين كند ، ولى از گفتهء او چنين فهميده شود كه آن محلّ در نظر او خصوصيتى ندارد ، امانتدار مىتواند آن را به جاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظتر يا مثل محلّ اوّلى است ببرد و چنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست .