سيد محمد حسن بني هاشمي خميني

409

توضيح المسائل مراجع ( فارسي )

فاضل : حواله دهنده و طلبكار بايد مقدار حواله و جنس آن را تعيين كنند . . سيستانى : جنس و مقدار حواله بايد در واقع معيّن باشد . . مكارم : مسأله حواله دهنده و طلبكار بايد مقدار حواله و جنس آن را بدانند و اگر ندانند حواله باطل است ، پس اگر بگويد يكى از دو طلبى كه دارى از فلان كس بگير ، درست نيست . مسأله 2294 اگر بدهى واقعاً معين باشد ولى بدهكار و طلبكار در موقع حواله دادن ، مقدار آن يا جنس آن را ندانند حواله صحيح است ( 1 ) مثلًا اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد و پيش از ديدن دفتر ، حواله بدهد ( و بعد دفتر را ببيند و به طلبكار مقدار طلبش را بگويد ( 2 ) ) حواله صحيح مىباشد ( 3 ) ) * اين مسأله در رساله آيت الله بهجت نيست ( 1 ) اراكى : صحيح بودن حواله اشكال دارد . . ( 2 ) [ قسمت داخل پرانتز در رساله آيت الله زنجانى نيست ] ( 3 ) مكارم : به شرط اين كه حدود بدهى معلوم باشد . اراكى : صحيح بودن حواله اشكال دارد . مسأله 2295 طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به او حواله شده فقير نباشد ( 1 ) و در پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد . اين مسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست ( 1 ) سيستانى : اگر چه كسى كه به او حواله شده پولدار باشد . . مكارم : مسأله طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند خواه كسى كه حواله سر او داده شده غنى باشد يا فقير ، خوش حساب باشد يا بد حساب . مسأله 2296 اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ( چنانچه او حواله را قبول كند 1 ) ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند ( 2 ) مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد ( 3 ) و اگر ( 4 ) طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده ، همان مقدار را مىتواند از حواله دهنده مطالبه نمايد ( 5 ) اين مسأله ، در رساله آيت الله بهجت نيست ( 1 ) [ قسمت داخل پرانتز در رساله آيت الله مكارم نيست ] ( 2 اراكى : مىتواند . . ( 3 ) گلپايگانى ، صافى ، نورى : ولى اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده ، مىتواند تمام مقدار حواله شده را از حواله دهنده مطالبه نمايد . ( 4 ) اراكى : ولى اگر . . ( 5 ) فاضل : كسى كه حواله را قبول كرده ، نمىتواند بيش از مقدار پرداخت شده را از حواله دهنده مطالبه نمايد . خوئى ، تبريزى : مسأله اگر كسى كه به حواله دهنده بدهكار نيست ، حواله را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد و اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمتر صلح كند ، كسى كه ( تبريزى : بريء بوده و ) حواله را قبول كرده فقط همان مقدار را مىتواند از حواله دهنده مطالبه نمايد . زنجانى : و اگر طلبكار پس از حواله طلب خود را با كسى كه به او حواله