به آن زن زكات دهند . فاضل : يا بتوان شوهر را مجبور كرد نمىشود به آن زن زكات داد . ( 3 ) بهجت : نمىشود به آن زن از سهم فقرا زكات داد . مسأله 1954 زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگر چه شوهر ، زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد ( 1 ) ) * ( 1 ) فاضل : صرف مخارج آن زن و اولادش كند . مسأله 1955 سيّد نمىتواند ( 1 ) از غير سيّد زكات بگيرد ، ولى اگر خمس و ساير وجوهات ، كفايت مخارج او را نكند و از گرفتن زكات ناچار باشد ، مىتواند از غير سيّد زكات بگيرد ( 2 ) ولى احتياط واجب آن است كه اگر ممكن باشد ، فقط به مقدارى كه براى مخارج روزانه‌اش ناچار است بگيرد ( 3 ) ) * ( 1 ) فاضل : سيّد مىتواند از سيّد زكات بگيرد ولى سيّد نمىتواند . . ( 2 ) خوئى ، گلپايگانى ، تبريزى ، صافى : بقيّه مسأله ذكر نشده . ( 3 ) بهجت : فقط به مقدارى كه براى مخارج سالانه‌اش ضرورى باشد بگيرد و اگر در اثناء سال از زكات بى نياز شد آن را عودت يا با اذن زكات دهنده به مصرف مستحقين زكات برساند و خودش از خمس استفاده كند . مكارم : مسأله چهارم : زكات گيرنده از سادات نباشد ، مگر اينكه زكات دهنده هم از سادات باشد ، ولى اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج آنها را نكند و ناچار به گرفتن زكات باشند ، مىتوانند از غير سيد زكات بگيرند ، اما احتياط واجب آن است كه فقط به مقدار مخارج روزانه بگيرند . زنجانى : مسأله سيّد مىتواند از غير سيّد زكات مستحبّى بگيرد ولى نمىتواند از غير سيّد زكات واجب بگيرد ، البتّه اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج او را نكند و ناچار باشد كه از زكات واجب غير سيّد استفاده كند ، مانعى ندارد . سيستانى : مسأله سيّد نمىتواند از غير سيّد زكات بگيرد ، مگر در حال اضطرار و بنا بر احتياط واجب بايد اضطرار بحدّى باشد كه نتواند از خمس و ساير وجوهات ، مخارج خود را تأمين كند . و همچنين بنا بر احتياط واجب در صورت امكان بايد در هر روز اكتفا كند به گرفتن مخارج ضرورى همان روز . مسأله 1956 به كسى كه معلوم نيست سيّد است يا نه ، مىشود زكات داد ( 1 ) ) * اين مسأله ، در رسالهء آيات عظام : مكارم ، فاضل و بهجت نيست ( 1 ) تبريزى : ولى اگر دعوى سيادت كند نمىشود به او زكات داد . سيستانى : ولى اگر خود ، ادّعاى سيادت كند و مالك به او زكات بدهد ، ذمّه‌اش برئ نمىشود . زنجانى : مسأله كسى كه در محلّ خود به سيادت مشهور است سيّد به شمار مىآيد و كسى كه در محلّ خود به عدم سيادت مشهور است غير سيّد مىباشد ، همچنين است اگر به دليلى عرفاً به سيّد نبودن وى يا عدم اشتهار وى به سيادت اطمينان پيدا شود ، مثل كسى كه خود