سيد محمد حسن بني هاشمي خميني

148

توضيح المسائل مراجع ( فارسي )

( 1 ) گلپايگانى ، صافى : از سهم بدهكاران زكات بگيرد . . زنجانى : ولى اگر مالى را كه قرض كرده در معصيت خرج كرده باشد ، تا توبه نكرده نمىتواند از سهم بدهكاران زكات بگيرد . گفتنى است كه پرداخت وام ، خود ، گاه از مخارج سال به حساب مىآيد و آن در صورتى است كه به جهت فشار طلبكار يا به جهت ديگر ، پرداخت نكردن وام براى انسان حَرَجى بوده يا با هتك حيثيّت وى همراه باشد ، در اين صورت اگر نتواند وام خود را بپردازد فقير به شمار مىآيد ، در غير اين صورت ، پرداخت وام از مخارج سال نمىباشد ، لذا انسان فقير به شمار نمىآيد ، ولى با اين حال مىتواند زكات گرفته و وام خود را بپردازد . ( 2 ) خوئى ، تبريزى ، سيستانى ، مكارم : بقيّه مسأله ذكر نشده . اراكى : ولى اگر در معصيت خرج كرده باشد از سهم بدهكاران نمىتوان به او زكات داد ولى از سهم فقرا مىشود به او داد . ( 3 ) گلپايگانى ، صافى : بلى ، از سهم فقرا مىتواند زكات بگيرد اگر چه از آن معصيت توبه نكرده باشد . مسأله 1938 اگر به كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد ، زكات بدهد ( 1 ) بعد بفهمد قرض را در معصيت مصرف كرده ، چنانچه آن بدهكار فقير باشد ، مىتواند آنچه را به او داده بابت زكات حساب كند ( 2 ) ولى اگر چيزى را كه گرفته در شرابخوارى يا به طور آشكارا در معصيت صرف كرده و از معصيت خود توبه نكرده ، بنا بر احتياط واجب بايد چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب نكند . ) * اين مسأله ، در رسالهء آيات عظام : مكارم و بهجت نيست ( 1 ) گلپايگانى ، صافى : از سهم بدهكاران زكات بدهد . . ( 2 ) اراكى ، خوئى ، تبريزى : بقيّه مسأله ذكر نشده . گلپايگانى ، صافى : ولى احتياط واجب آن است كه اگر از آن معصيت توبه نكرده ، چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب نكند . فاضل : ولى اگر از آن معصيت توبه نكرده باشد بنا بر احتياط واجب چيزى را كه به او داده ، بابت زكات حساب نكند . سيستانى : مىتواند آنچه را كه به او داده ، بابت سهم فقرا حساب كند . [ پايان مسأله ] زنجانى : مسأله اگر به كسى كه وى را مورد يكى از مصارف زكات مىدانسته زكات بدهد بعد بفهمد كه وى آن مورد نبوده ولى از موارد ديگر زكات بوده است ، مثلًا به كسى به جهت فقير بودن زكات بدهد ، بعد بفهمد كه آن شخص فقير نبوده ولى به خاطر بدهكارى مىتواند زكات دريافت كند ، چنانچه پرداخت زكات وى مقيد به همان مصرفى باشد كه در نظر گرفته است ، مثلًا مىخواسته زكات را حتماً به مصرف فقير برساند ، در اين صورت مىتواند زكات را پس بگيرد و در مورد ديگر زكات به مصرف برساند ، و مىتواند زكات را پس نگرفته و آنچه را داده