زنجانى : با شرايطى كه در كتب مفصل گفته شده است . . خوئى ، تبريزى : پنجم : خريدارى بنده هايى كه در شدت مىباشند و آزاد كردن آنان . . ( 10 ) فاضل : به شرط آن كه قرض در معصيت صرف نشده باشد . . ( 11 ) فاضل : و مدرسه . . ( 12 ) فاضل : و مسلمين . . ( 13 ) خوئى ، تبريزى : هفتم : فى سبيل الله يعنى كارهايى كه مىتوان با آنها قصد قربت نمود مثل ساختن مسجد و مدرسه‌اى كه علوم دينيه در آن خوانده مىشود و تنظيف شهر و اسفالت راهها و توسعهء آنها و مانند اينها . . گلپايگانى ، صافى : هفتم : سبيل الله يعنى هر كار خير و عمل نيكى كه از شارع مقدس نسبت به آن تشويق شده باشد مثل ساختن مدرسهء علوم دينيه و پل و منزلگاه براى مسافرين و زوّار و مسجد و دار الايتام و تعظيم شعائر و طبع كُتُب دينى و نشر معارف اسلامى و هر كارى كه موجب تقرّب به خداوند متعال ( صافى : و اعلاى كلمهء اسلام ) باشد . . بهجت : هفتم : فى سبيل الله ، يعنى كارى كه مانند ساختن مسجد ، پل ، راه سازى و مدرسه ، منفعت عمومى و دينى دارد كه نفع آن به عموم مسلمان مىرسد و براى اسلام نفع داشته باشد . . مكارم : هفتم : " سبيل الله " يعنى كارهايى مانند ساختن مسجد كه منفعت دينى عمومى دارد و همچنين مدارس علوم دينى ، مراكز تبليغاتى ، اعزام مبلغين ، نشر كتابهاى مفيد اسلامى و خلاصه آنچه براى اسلام نفع داشته باشد به هر نحو كه باشد ، مخصوصاً جهاد در راه خدا . . زنجانى : هفتم : " فى سبيل الله " يعنى امور دينى ، خواه مربوط به عموم باشد ، همچون ساختن مسجد و مدارس علوم دينى و نشر كتب دينى ، و خواه به افراد خاصّى مربوط باشد ، مثل آنكه برخى از مؤمنان را به حجّ خانه خدا بفرستد و روشنترين مورد اين مصرف ، جهاد در راه خدا است ، و ظاهراً اين مصرف ، امور دنيايى را شامل نمىگردد ، هر چند عمومى باشد همچون ساختن پل و تعمير جاده ها و راهها . . سيستانى : هفتم : فى سبيل الله ، يعنى كارهايى كه نفعش به عموم مسلمين مىرسد مثل ساختن مسجد و مدرسه‌اى كه علوم دينيّه در آن خوانده مىشود و تنظيف شهر و اسفالت راهها و توسعهء آنها و مانند اينها . . ( 14 ) مكارم : هشتم : " ابن سبيل " يعنى مسافرى كه در سفر مانده و محتاج شده كه به مقدار نيازش مىتواند از زكات استفاده كند هر چند در محلّ خود غنى و بى نياز باشد . سيستانى : اينها مواردى است كه زكات در آنها صرف مىشود ولى مالك نمىتواند زكات را بدون اذن امام عليه السلام يا نائبش در دو مورد سوم و چهارم مصرف نمايد . و در مورد هفتم نيز بنا بر احتياط لازم بايد از حاكم شرع اذن بگيرد . و احكام اين موارد در مسائل آينده گفته خواهد شد . مسأله 1926 احتياط واجب آن است كه فقير و مسكين بيشتر از مخارج سال خود و عيالاتش را از زكات نگيرد و اگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازهء كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد . ( 1 ) ) * ( 1 ) اراكى : مسأله اگر يك دفعه بيش از مخارج سال به فقير ، زكات بدهند مانع ندارد گر چه احتياط مستحبّ