بدهد كه داخل سال چهارم شده باشد و يا با چهل و پنجاه حساب كند . ولى در هر صورت بايد طورى حساب كند كه چيزى باقى نماند ، يا اگر چيزى باقى مىماند ، از نه تا بيشتر نباشد ( 5 ) مثلًا اگر 140 شتر دارد ، بايد براى صد تا ، دو شترى كه داخل سال چهارم شده و براى چهل تا يك شتر ماده‌اى كه داخل سال سوم شده باشد بدهد ( 6 ) ) * ( 1 ) بهجت : و مادرش قابليّت حمل را داشته باشد . . ( 2 ) بهجت : و مادرش قابليّت حمل و مقاربت را داشته باشد . . ( 3 ) بهجت : و قابليت حمل را داشته باشد . . ( 4 ) سيستانى : و در بعضى موارد هم مخيّر است كه با چهل يا پنجاه حساب كند ، مانند دويست . . ( 5 ) مكارم : و شتر زكات حتماً بايد ماده باشد . [ پايان مسأله ] زنجانى : يا اگر چيزى باقى مىماند ، به ده نرسد . . ( 6 ) گلپايگانى ، خوئى ، تبريزى ، بهجت ، صافى ، زنجانى : براى چهل تا يك شتر كه داخل سال سوم شده بدهد . و شترى كه در زكات داده مىشود بايد ماده باشد ( گلپايگانى ، صافى : و اگر ندارد ، نر بدهد و چنانچه هيچ يك را به سنهاى ذكر شده ندارد بايد بخرد و در خريدن نر يا ماده اختيار دارد ) . سيستانى : براى چهل شتر يك شترى كه داخل سال سوم شده بدهد و شترى كه در زكات داده مىشود ، بايد مادّه باشد ولى اگر در نصاب ششم ، شتر مادّهء دو ساله نداشته باشد ، شتر نرِ سه ساله كافى است و اگر آن را هم نداشته باشد ، در خريد هر كدام مخيّر است . مسأله 1911 زكات ما بين دو نصاب واجب نيست پس اگر شمارهء شترهايى كه دارد از نصاب اوّل كه پنج تا است بگذرد ، تا به نصاب دوم كه ده تا است نرسيده ، فقط بايد زكات پنج تاى آن را بدهد . و همچنين است در نصابهاى بعد . اين مسأله ، در رسالهء آيت الله بهجت نيست نِصاب گاو مسأله 1912 گاو ( 1 ) دو نصاب دارد : نصاب اوّل آن سى تا است كه وقتى شمارهء گاو به سى رسيد ، اگر شرايطى را كه گفته شد داشته باشد ، انسان بايد يك گوساله‌اى كه داخل سال دوم شده ( 2 ) از بابت زكات بدهد ( 3 ) نصاب دوم آن چهل است و زكات آن يك گوسالهء ماده‌اى است كه داخل سال سوم شده باشد ( 4 ) و زكات ما بين سى و چهل واجب نيست مثلًا كسى كه سى و نه گاو دارد ، فقط بايد زكات سى تاى آنها را بدهد و نيز اگر از چهل گاو زيادتر داشته باشد تا به شصت نرسيده ، فقط بايد زكات چهل تاى آن را بدهد و بعد از آنكه به شصت رسيد ، چون دو برابر نصاب اوّل را دارد ، بايد دو گوساله‌اى كه داخل سال دوم شده بدهد و همچنين هر چه بالا رود ، بايد سى تا سى تا حساب كند يا چهل تا چهل تا يا با سى و چهل حساب نمايد و زكات آن را به دستورى كه گفته شده بدهد ، ولى بايد طورى حساب كند كه چيزى باقى نماند ، يا اگر چيزى باقى مىماند از نُه تا بيشتر نباشد ( 5 ) مثلًا اگر هفتاد گاو دارد ، بايد به حساب سى و چهل حساب كند ( 6 ) و براى سىتاى آن زكات سىتا و براى چهلتاى آن زكاتِ چهلتا را بدهد ، چون اگر به حساب سى تا حساب كند ، ده تا زكات نداده مىماند ( 7 ) . ) *