در آن ، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد ، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد . مسأله 314 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند در صورتي كه ممكن باشد ومشقت وزحمت وخوف ضرر نداشته باشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد . اگر چه خرج داشته باشد . بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود ، احتياط واجب آنست كه خود را معالجه نمايد . مسأله 315 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . چيزهائى كه بايد براي آنها وضو گرفت مسأله 316 - براي شش چيز بايد وضو گرفت : أول براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت . دوم براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده مثلا بول كرده باشد . سوم براي طواف واجب خانه كعبه . چهارم اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد . پنجم اگر نذر كرده باشد كه جائى از بدن خود را به خط قرآن برساند . ششم براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده يا بيرون آوردن آن از مستراح ومانند آن ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بىاحترامى به قرآن باشد بايد بدون اين كه وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب بكشد وتا ممكن است از دست گذاشتن به خط قرآن خوددارى كند . مسأله 317 - مس نمودن خط قرآني ، يعنى رساندن جائى از بدن به خط قرآن براي كسى كه وضو ندارد حرام است . ولى اگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد . مسأله 318 - جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ، ولى اگر مس