مسأله 137 - گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون ومردار اگر چه آن عين نجس خشك باشد حرام است ، وبرداشتن قرآن از روى آن واجب مىباشد . مسأله 138 - نوشتن قرآن با مركب نجس اگر چه يك حرف آن باشد حرام است . واگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا بواسطة تراشيدن ومانند آن كارى كنند كه از بين برود . مسأله 139 - احتياط واجب آن است كه از دادن قرآن به كافر خوددارى كنند ، واگر قرآن دست أو است در صورت امكان از أو بگيرند . مسأله 140 - اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است - مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر يا امام بر آن نوشته شده - در مستراح بيفتد بيرون آوردن وآب كشيدن آن اگر چه خرج داشته باشد واجب است ، واگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد به آن مستراح نروند تا يقين كنند آن ورق پوسيده است . ونيز اگر تربت در مستراح بيفتد وبيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد تا وقتي كه يقين نكرده‌اند به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند . مسأله 141 - خوردن وآشاميدن چيز نجس حرام است ونيز خورانيدن عين نجس به أطفال در صورتي كه ضرر داشته باشد حرام مىباشد ، بلكه اگر ضرر هم نداشته باشد بايد از آن خوددارى كنند ، ولى خوراندن غذاهائى كه نجس شده است به أطفال حرام نيست . مسأله 142 - فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد اگر نجس بودن آن را به طرف نگويند اشكال ندارد ، ولى چنانچه انسان بداند كه عارية گيرنده وخريدار آن را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكند بايد نجاستش را به أو بگويند . مسأله 143 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس نجس نماز مىخواند لازم نيست به أو بگويد . مسأله 144 - اگر جائى از خانه يا فرش كسى نجس باشد وببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كساني كه وارد خانه أو مىشوند با رطوبت بجاى نجس رسيده است لازم نيست به آنان بگويد . مسأله 145 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است ، بايد به مهمانها بگويد ، اما اگر يكى از مهمانها بفهمد لازم نيست به ديگران خبر دهد ، ولى چنانچه طورى با آنان معاشرت دارد كه مىداند كه به واسطه نگفتن خود أو هم نجس مىشود بايد بعد از غذا به آنان بگويد . مسأله 146 - اگر چيزى را كه عارية كرده نجس شود اگر بداند كه صاحبش آن چيز