است ، براي عبادتهاى خود غسل كند . ( مسأله 523 ) اگر خون نفاس زن از ده روز بگذرد ، چنانچه در حيض عادت دارد ، به اندازه روزهاى عادت أو نفاس وبقيه استحاضة است . واگر عادت ندارد به مقدار عادت خويشان خود نفاس قرار داده وتا ده روز احتياط كند ، واحتياط مستحب آنست كه كسى كه عادت دارد از روز بعد از عادت وكسى كه عادت ندارد بعد از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان ، كارهاى استحاضة را بجا آورد ، وكارهائى را كه بر نفساء حرام است ترك كند . ( مسأله 524 ) زنى كه عادت حيضش كمتر از ده روز است ، اگر بيشتر از روزهاى عادتش خون ببيند ، بايد به اندازه روزهاى عادت خود نفاس قرار دهد ، وبعد از آن واجب است يك روز عبادت را ترك نمايد ، وبعد جائز است احكام مستحاضة را جارى يا اين كه عبادت را تا ده روز ترك نمايد ، واگر خون از ده روز بگذرد ، بايد روزهاى بعد از عادت تا روز دهم را هم استحاضة قرار دهد ، وعبادتهائى را كه در آن روزها بجا نياورده قضا نمايد ، مثلا زنى كه عادت أو شش روز بوده اگر بيشتر از شش روز خون ببيند ، بايد شش روز را نفاس قرار دهد وروز هفتم نيز عبادت را ترك كند ودر روز هشتم ونهم ودهم مخير است بين اين كه عبادت را ترك كند يا كارهاى استحاضة را بجا آورد ، واگر بيشتر از ده روز خون ديد ، از روز بعد از عادت أو استحاضة مىباشد . ( مسأله 525 ) زنى كه در حيض عادت دارد ، اگر بعد از زائيدن تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پى در پى خون ببيند ، به اندازه روزهاى عادت أو نفاس است ، وخونى كه بعد از نفاس تا ده روز مىبيند اگر چه در روزهاى عادت ماهانه‌اش باشد ، استحاضة است ، مثلا زنى كه عادت حيض أو از بيستم هر ماه تا بيست وهفتم آن ماه است ، اگر روز دهم ماه زائيد وتا يك ماه يا بيشتر پى در پى خون ديد ، تا روز هفدهم نفاس است ، واز روز هفدهم تا ده روز حتى خونى كه در روزهاى عادت خود كه از بيستم تا بيست وهفتم است مىبيند ، استحاضة مىباشد وبعد از گذشتن ده روز ، اگر خونى را كه مىبيند در روزهاى عادتش باشد حيض است ، چه نشانه‌هاى حيض را داشته چه نداشته باشد ، وهمچنين است اگر در روزهاى عادتش نباشد ولى نشانه‌هاى حيض را داشته باشد ، اما اگر خونى كه بعد از گذشتن