عادت با نشانه‌هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است ، واگر از ده روز بيشتر شود ، فقط روزهاى عادت أو حيض است ، وخونى كه جلوتر از آن ديده استحاضة مىباشد وچنانچه در آن روزها عبادت نكرده بايد قضا نمايد . واگر همه روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت با نشانه‌هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است . واگر بيشتر شود فقط روزهاى عادت حيض وباقي استحاضة است . ( مسأله 488 ) زنى كه عادت وقتيه وعدديه دارد اگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز پيش از عادت با نشانه‌هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود همه حيض است . واگر از ده روز بيشتر شود روزهائى كه در عادت خون ديده چنانچه كمتر از سه روز باشد با چند روز پيش از آن كه روى هم به مقدار عادت أو شود ، حيض ، وروزهاى أول را استحاضة قرار مىدهد وچنانچه سه روز يا بيشتر باشد آن خون را حيض قرار دهد وروزهاى قبل از زمان عادت را تا باندازه‌اى كه به مقدار عادت برسد احتياط كند ، واگر مقدارى از روزهاى عادت را با چند روز بعد از عادت با نشانه‌هاى حيض خون ببيند وروى هم از ده روز بيشتر نشود ، همه حيض است واگر بيشتر شود ، بايد روزهائى كه در عادت خون ديده چنانچه كمتر از سه روز باشد با چند روز بعد از آن كه روى هم به مقدار عادت أو شود ، حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد . ودر صورتي كه خونى را كه در عادت ديده سه روز يا بيشتر باشد در مقدار زيادى تا مقدار عادت احتياط كند . ( مسأله 489 ) زنى كه عادت دارد ، اگر بعد از آن كه سه روز يا بيشتر خون ديد پاك شود ودوباره خون ببيند وفاصله بين دو خون كمتر از ده روز باشد وهمه روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر باشد ، مثل آن كه پنج روز خون ببيند وپنج روز پاك شود ودوباره پنج روز خون ببيند ، چند صورت دارد : 1 - آن كه تمام خونى كه دفعه أول ديده ، در روزهاى عادت باشد وخون دوم كه بعد از پاك شدن مىبيند در روزهاى عادت نباشد ، در اين صورت بايد همه خون أول را حيض ، وخون دوم را استحاضة قرار دهد . وهمچنين است اگر مقدارى از خون أول را در عادت ومقدارى از آن را قبل از عادت به يك يا دو روز ببيند يا