( ( شرط هفتم ) ) آن كه وقت براي وضو ونماز كافى باشد . ( مسأله 286 ) هر گاه وقت بقدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ، ولى اگر براي وضو وتيمم يك اندازه وقت لازم است بايد وضو بگيرد . ( مسأله 287 ) كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت يا براي كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد صحيح است ، واگر با علم وعمد فقط براي خواندن آن نماز وضو بگيرد باطل است . ( ( شرط هشتم ) ) آن كه به قصد قربت يعنى براي خواست خداوند عالم وضو بگيرد ، واگر براي خنك شدن يا به قصد ديگرى وضو بگيرد باطل است . ( مسأله 288 ) لازم نيست نيت وضو را به زبان بگويد يا از قلب خود بگذراند بلكه اگر تمام افعال وضو بداعي امر خدا آورده شود كفايت مىكند . ( ( شرط نهم ) ) آن كه وضو را به ترتيبي كه گفته شد بجا آورد ، يعنى أول صورت وبعد دست راست وبعد دست چپ را بشويد ، وبعد از آن سر وبعد پاها را مسح نمايد ، وبايد بنابر احتياط واجب پاى چپ را بعد از پاى راست مسح كند . واگر به اين ترتيب وضو نگيرد باطل است . ( ( شرط دهم ) ) آن كه كارهاى وضو را پشت سر هم انجام دهد . ( مسأله 289 ) اگر بين كارهاى وضو بقدرى فاصله شود كه وقتي مىخواهد جائى را بشويد يا مسح كند رطوبت جاهائى كه پيش از آن شسته يا مسح كرده خشك شده باشد ، وضو باطل است . واگر فقط رطوبت جائى كه جلوتر از محلى است كه مىخواهد بشويد يا مسح كند خشك شده باشد ، مثلا موقعى كه مىخواهد دست چپ را بشويد رطوبت دست راست خشك شده باشد وصورت تر باشد ، وضويش صحيح است . ( مسأله 290 ) اگر كارهاى وضو را پشت سر هم بجا آورد ، ولى بواسطة گرماى هوا يا حرارت زياد بدن ومانند اينها رطوبت جاهاى پيشين خشك شود وضوى أو صحيح است . ( مسأله 291 ) راه رفتن در بين وضو اشكال ندارد ، پس اگر بعد از شستن صورت ودستها چند قدم راه برود ، وبعد سر وپا را مسح كند وضوى أو صحيح است .