نيست صبر نمايد تا سال تمام شود . ( مسأله 2584 ) اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو است بردارد ، بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد . ( مسأله 2585 ) لازم نيست موقع اعلان ، چيزى را كه پيدا كرده بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كرده‌ام كافى است . ( مسأله 2586 ) اگر كسى چيزى را پيدا كند ، وديگرى بگويد مال من است ونشانه‌هاى آن را بگويد ، در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان داشته باشد مال أو است ولازم نيست نشانه‌هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد . ( مسأله 2587 ) اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به يك درهم برسد چنانچه اعلان نكند ودر مسجد ، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد وآن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است . ( مسأله 2588 ) هر گاه چيزى را پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود بايد با اجازه حاكم شرع ، يا وكيل أو قيمت آن را معين كند وبفروشد وپولش را نگهدارد واگر صاحب آن پيدا نشد از طرف أو صدقه بدهد . ( مسأله 2589 ) اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن ونماز خواندن همراه أو باشد ، در صورتي كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند بىشبهه اشكال ندارد والا حكم مغصوب را دارد . ( مسأله 2590 ) اگر كفش شخصي را ببرند وكفش ديگرى بجاى آن بگذارند ، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش أو را برده وراضى است كه كفشش را عوض كفشى كه برده است بردارد ، مىتواند به جاى كفش خودش بردارد . وهمچنين است اگر بداند كه كفش أو را بطور ناحق وظلم برده است ولى در اين فرض بايد قيمت آن از كفش خودش بيشتر نباشد ، والا حكم مجهول المالك ، نسبت به زيادى قيمت جارى است ، ودر غير اين دو صورت