( مسأله 2339 ) كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، در صورتي كه امانت گذار ملتفت حال أو نباشد بنابر احتياط واجب بايد قبول نكند . ( مسأله 2340 ) اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال أو حاضر نيست چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آنست كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد . ( مسأله 2341 ) كسى كه چيزى را وديعه مىگذارد ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد وكسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحبش برگرداند . ( مسأله 2342 ) اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم بزند ، بايد هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند يا به آنان خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست واگر بدون عذر ، مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2343 ) كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براي آن ، جاى مناسبى ندارد ، بايد جاى مناسب تهيه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در نگهدارى آن كوتاهى نموده است واگر در جائى كه مناسب نيست بگذارد وتلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2344 ) كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتعدى - يعنى زياده‌روى - هم ننمايد واتفاقا آن مال تلف شود ضامن نيست ولى اگر آن را در جائى بگذارد كه مأمون از آن نباشد كه ظالمي بفهمد وآن را ببرد ، چنانچه تلف شود ، بايد عوض آن را به صاحبش بدهد . ( مسأله 2345 ) اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جائى را معين كند وبه كسى كه امانت را قبول كرده بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى واگر احتمال هم بدهى كه از بين برود ، نبايد آن را به جاى ديگر ببرى واگر به جاى ديگر ببرد وتلف شود ضامن است .