خود تصرف نمايند ، پس سفيه - كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده صرف مىكند - چون حق ندارد در مال خود تصرف نمايد ، اگر شركت كند صحيح نيست . ( مسأله 2154 ) اگر در عقد شركت شرط كنند كسى كه كار مىكند يا بيشتر از شريك ديگر كار مىكند بيشتر منفعت ببرد ، بايد آنچه را شرط كرده‌اند به أو بدهند ، ولى اگر شرط كنند كسى كه كار نمىكند ، يا بيشتر كار نمىكند ، بيشتر منفعت ببرد ، شرط باطل است اگر چه اظهر اين است كه شركت آنان صحيح است وبه نسبت مال منفعت بين آنها تقسيم مىشود . ( مسأله 2155 ) اگر قرار بگذارند كه همه سود را يك نفر ببرد يا تمام ضرر يا بيشتر آن از يكى باشد ، شركت صحيح است ولى منفعت وضرر بين آنها به نسبت مال منفعت تقسيم مىشود . ( مسأله 2156 ) اگر شرط نكنند كه يكى از شريكها بيشتر منفعت ببرد ، چنانچه سرمايه آنان يك اندازه باشد منفعت وضرر را هم به يك اندازه مىبرند واگر سرمايه آنان يك اندازه نباشد ، بايد منفعت وضرر را به نسبت سرمايه قسمت نمايند ، مثلا اگر دو نفر شركت كنند وسرمايه يكى از آنان دو برابر سرمايه ديگرى باشد ، سهم أو از منفعت وضرر دو برابر سهم ديگرى است ، چه هر دو به يك اندازه كار كنند ، يا يكى كمتر كار كند ، يا هيچ كار نكند . ( مسأله 2157 ) اگر در عقد شركت شرط كنند كه هر دو با هم خريد وفروش نمايند ، يا هر كدام به تنهائى معامله كنند ، يا فقط يكى از آنان معامله كند ، بايد به قرارداد عمل نمايند . ( مسأله 2158 ) اگر معين نكنند كه كدام يك آنان با سرمايه خريد وفروش نمايد ، هيچ يك آنان ، بدون اجازه ديگرى نمىتواند با آن سرمايه معامله كند . ( مسأله 2159 ) شريكي كه اختيار سرمايه شركت با أو است بايد به قرارداد شركت عمل كند ، مثلا اگر با أو قرار گذاشته‌اند كه نسيه بخرد يا نقد