( مسأله 2133 ) اگر خريدار قيمت جنس را نداند ، يا در موقع معامله غفلت كند وجنس را گرانتر از قيمت معمولى آن بخرد ، چنانچه بقدرى گران خريده كه مردم به آن اهميت مىدهند ، مىتواند معامله را به هم بزند ونيز اگر فروشنده قيمت جنس را نداند ، يا موقع معامله غفلت كند وجنس را ارزانتر از قيمت آن بفروشد در صورتي كه مردم به مقدارى كه ارزان فروخته اهميت بدهند ، مىتواند معامله را به هم بزند . ( مسأله 2134 ) در معامله بيع شرط كه مثلا خانه صد هزار تومانى را به پنجاه هزار تومان مىفروشند وقرار مىگذارند كه اگر فروشنده سر مدت پول را بدهد بتواند معامله را به هم بزند ، در صورتي كه خريدار وفروشنده قصد خريد وفروش داشته باشند معامله صحيح است . ( مسأله 2135 ) در معامله بيع شرط اگر چه فروشنده اطمينان داشته باشد كه هر گاه سر مدت پول را ندهد ، خريدار ملك را به أو مىدهد معامله صحيح است ولى اگر سر مدت پول را ندهد ، حق ندارد ملك را از خريدار مطالبه كند واگر خريدار بميرد ، نمىتواند ملك را از ورثه أو مطالبه نمايد . ( مسأله 2136 ) اگر چاى اعلا را با چاى پست مخلوط كند وبه اسم چاى اعلا بفروشد ، مشترى مىتواند معامله را به هم بزند . ( مسأله 2137 ) اگر خريدار بفهمد مال معينى را كه خريده عيبى دارد مثلا حيواني را بخرد وبفهمد كه يك چشم آن كور است ، چنانچه آن عيب پيش از معامله در مال بوده وأو نمىدانسته ، مىتواند معامله را به هم زده وآن مال را به فروشنده برگرداند وچنانچه برگرداندن ممكن نباشد مثلا در آن مال تغييرى حاصل شده يا تصرفى كه مانع از رد است نموده باشد در اين صورت فرق قيمت سالم ومعيوب آن را معين كند وبه نسبت تفاوت قيمت سالم ومعيوب از پولى كه به فروشنده داده پس بگيرد ، مثلا مالي را كه به چهار تومان خريده اگر بفهمد معيوب است ، در صورتي كه قيمت سالم آن هشت تومان وقيمت معيوب آن شش تومان باشد ، چون فرق قيمت سالم ومعيوب يك چهارم مىباشد ، مىتواند يك چهارم