واجب نمىتواند از حاصل كسر نموده وفقط زكات بقيه را بدهد . ( مسأله 1893 ) مصارفى كه بعد از تعلق زكات است مىتواند از حاكم شرع يا وكيل أو در صرف آنها اجازه بگيرد وآنچه نسبت به مقدار زكات خرج شده بردارد . ( مسأله 1894 ) واجب نيست صبر نمايد تا جو وگندم به حد خرمن برسد وانگور وخرما خشك گردد ، وآنگاه زكات را بدهد ، بلكه همين كه زكات واجب شد جائز است مقدار زكات را قيمت نموده وبه عنوان زكات قيمت آن را بدهد . ( مسأله 1895 ) بعد از آن كه زكات تعلق گرفت مىتواند عين زراعت يا خرما وانگور را پيش از درو كردن يا چيدن به مستحق يا حاكم شرع يا وكيل اينها مشاعا تسليم نمايد وپس از آن در مصارف شريك مىباشند . ( مسأله 1896 ) در صورتي كه مالك عين مال را از زراعت يا خرما وانگور به حاكم يا مستحق يا وكيل آنها تسليم نمود لازم نيست آنها را مجانا بطور اشاعه نگاه دارد بلكه مىتواند براي اين كه تا وقت درو يا خشك شدن برسد ، براي ماندن آنها در زمينش اجرت مطالبه نمايد . ( مسأله 1897 ) اگر انسان در چند شهر كه فصل رسيدن حاصل آنها با يكديگر اختلاف دارد وزراعت وميوه آنها در يك وقت بدست نمىآيد ، گندم يا جو وخرما يا انگور داشته باشد وهمه آنها محصول يك سال حساب شود ، چنانچه چيزى كه أول مىرسد به اندازه نصاب يعنى ( 288 ) من ( 45 ) مثقال كم باشد ، بايد زكات آن را موقعى كه مىرسد بدهد وزكات بقيه را هر وقت بدست مىآيد ادا نمايد ، واگر آنچه أول مىرسد به اندازه نصاب نباشد ، صبر مىكند تا بقيه آن برسد ، پس اگر روى هم به مقدار نصاب شود ، زكات آن واجب است واگر به مقدار نصاب نشود ، زكات آن واجب نيست . ( مسأله 1898 ) اگر درخت خرما يا انگور در يك سال دو مرتبه ميوه بدهد ، چنانچه روى هم به مقدار نصاب باشد ، بنابر احتياط زكات آن واجب است . ( مسأله 1899 ) اگر مقدارى خرماى خشك نشده يا انگور دارد كه خشك