خودش براي جلوگيرى از ضرر چيزى بخورد ، روزه أو باطل مىشود . ( مسأله 1665 ) روزه‌دار نبايد جائى برود كه مىداند چيزى در گلويش مىريزند ، يا مجبورش مىكنند كه خودش روزه خود را باطل كند ، واگر برود ، وچيزى در گلويش بريزند ، يا از روى ناچارى خودش كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، روزه أو باطل مىشود ، بلكه اگر قصد رفتن كند ، اگر چه نرود روزه‌اش باطل است . آنچه براي روزه‌دار مكروه است ( مسأله 1666 ) چند چيز براي روزه‌دار مكروه است واز آن جمله است : ( 1 ) دوا ريختن به چشم وسرمه كشيدن ، در صورتي كه مزه يا بوس آن به حلق برسد ( 2 ) انجام دادن هر كارى مانند خون گرفتن وحمام رفتن كه باعث ضعف مىشود ( 3 ) انفيه كشيدن ، اگر نداند كه به حلق مىرسد واگر بداند به حلق مىرسد جائز نيست ( 4 ) بو كردن گياهان معطر ( 5 ) نشستن زن در آب ( 6 ) استعمال شاف ( 7 ) تر كردن لباسى كه در بدن است ( 8 ) كشيدن دندان وهر كارى كه بواسطة آن از دهان خون بيايد . ( 9 ) مسواك كردن با چوب تر ( 10 ) بىجهت آب يا چيزى روان در دهان كردن . ونيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى زن خود را ببوسد ، يا كارى كند كه شهوت خود را به حركت آورد . واگر به قصد بيرون آمدن منى باشد روزه أو باطل مىشود . جائى كه قضا وكفاره واجب است ( مسأله 1667 ) اگر در روزه ماه رمضان در شب جنب شود وبه تفصيلي كه در مسأله ( 1639 ) گفته شد بيدار شود ودوباره بخواند وتا اذان صبح بيدار نشود فقط بايد قضاى آن روزه را بگيرد . ولى اگر كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند عمدا انجام دهد در صورتي كه مىدانسته آن كار روزه را باطل مىكند ، قضا وكفاره بر أو واجب مىشود .