نخوابد ، اگر چه احتمال بدهد كه اگر دوباره بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مىشود . ( مسأله 1636 ) كسى كه در شب ماه رمضان جنب است ويقين دارد كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مىشود ، چنانچه تصميم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند وبا اين تصميم بخوابد وتا اذان خواب بماند ، روزه‌اش صحيح است . وهمچنين است كسى كه اطمينان بيدار شدن قبل از اذان صبح داشته واحتمال بيدار شدن را نيز بدهد . ( مسأله 1637 ) كسى كه در شب ماه رمضان جنب است ومىداند يا احتمال مىدهد كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مىشود ، چنانچه غفلت داشته باشد كه بعد از بيدار شدن بايد غسل كند ، در صورتي كه بخوابد وتا اذان صبح خواب بماند بنابر احتياط قضا بر أو واجب مىشود . ( مسأله 1638 ) كسى كه در شب ماه رمضان جنب است ويقين دارد يا احتمال مىدهد كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مىشود ، چنانچه نخواهد بعد از بيدار شدن غسل كند ، يا ترديد داشته باشد كه غسل كند يا نه ، در صورتي كه بخوابد وبيدار نشود ، روزه‌اش باطل وقضا وكفاره لازم است . ( مسأله 1639 ) اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد وبيدار شود ويقين كند يا احتمال دهد كه اگر دوباره بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مىشود وتصميم هم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند ، چنانچه دوباره بخوابد وتا اذان بيدار نشود ، بايد روزه آن روز را قضا كند ، واگر از خواب دوم بيدار شود وبراي مرتبه سوم بخوابد وتا اذان صبح بيدار نشود بايد روزه آن روز را قضا كند وبنا بر احتياط استحبابي كفاره نيز بدهد . ( مسأله 1640 ) مراد از خواب أول ودوم وسوم - در صورتي كه انسان در خواب محتلم شود - خوابى است كه از بعد بيدار شدن بخوابد واما خوابى كه در آن محتلم شده خواب أول حساب نمىشود . ( مسأله 1641 ) اگر روزه‌دار در روز محتلم شود ، واجب نيست فورا غسل كند .