بازى وشوخى كند ، چنانچه اطمينان دارد كه منى از أو خارج نمىشود ، اگر چه اتفاقا منى بيرون آيد روزه أو صحيح است . ولى اگر اطمينان ندارد ، در صورتي كه منى از أو بيرون آيد ، روزه‌اش باطل است . 4 - دروغ بستن به خدا وپيغمبر ( مسأله 1605 ) اگر روزه‌دار به گفتن يا به نوشتن يا با اشاره ومانند اينها به خدا وپيغمبران وجانشينان پيغمبر عمدا نسبتي را بدهد كه دروغ است - اگر چه فورا بگويد دروغ گفتم يا توبه كند - روزه أو باطل است واحتياط واجب آنست كه به حضرت زهرا سلام الله عليها هم بدروغ نسبتي ندهد . ( مسأله 1606 ) اگر بخواهد خبري را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد . ( مسأله 1607 ) اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند وبعد بفهمد دروغ بوده ، روزه‌اش باطل نمىشود . ( مسأله 1608 ) اگر چيزى را كه مىداند دروغ است به خدا وپيغمبر نسبت دهد وبعدا بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، بايد روزه را تمام كند وقضاى آن را هم بجا آورد . ( مسأله 1609 ) اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمدا به خدا وپيغمبر وجانشينان پيغمبر نسبت دهد روزه‌اش باطل مىشود ، ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد . ( مسأله 1610 ) اگر از روزه‌دار بپرسند كه آيا پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم چنين مطلبي فرموده‌اند وأو جائى كه در جواب بايد بگويد نه ، عمدا بگويد بلى ، يا جائى كه بايد بگويد بلى ، عمدا بگويد نه ، روزه‌اش باطل مىشود . ( مسأله 1611 ) اگر از قول خدا يا پيغمبر حرف راستى را بگويد بعد بگويد دروغ گفتم ، يا در شب به دروغ به آنان نسبتي بدهد وفرداى آن كه روزه