( دوم ) جماع . ( سوم ) اسمتناء واستمناء آنست كه انسان با خود يا ديگرى غير از جماع كارى كند كه منى از أو بيرون آيد . ( چهارم ) دروغ بستن به خدا وپيغمبر وجانشينان پيغمبر عليهم السلام . ( پنجم ) رساندن غبار به حلق . ( ششم ) فرو بردن تمام سر در آب . ( هفتم ) باقيماندن بر جنابت وحيض ونفاس تا اذان صبح . ( هشتم ) اماله كردن با چيزهاى روان . ( نهم ) قى كردن . واحكام اينها در مسائل آينده گفته مىشود . 1 - خوردن وآشاميدن ( مسأله 1582 ) اگر روزه‌دار با التفات به اين كه روزه دارد ، عمدا چيزى بخورد يا بياشامد ، روزه أو باطل مىشود ، چه خوردن وآشاميدن آن چيز معمول باشد ، مثل نان ، وآب ، چه معمول نباشد ، مثل خاك وشيره درخت ، وچه كم باشد يا زياد ، حتى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد ودوباره به دهان ببرد ورطوبت آن را فرو ببرد روزه باطل مىشود مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان بطورى از بين برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود . ( مسأله 1583 ) اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده ، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد وچنانچه عمدا فرو ببرد ، روزه‌اش باطل است ، وبدستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر أو واجب مىشود . ( مسأله 1584 ) اگر روزه‌دار سهوا چيزى بخورد يا بياشامد ، روزه‌اش باطل نمىشود . ( مسأله 1585 ) آمپولى كه عضو را بي حس مىكند يا به جهت ديگر استعمال مىشود ، براي روزه‌دار اشكال ندارد . وبهتر آنست كه از استعمال آمپولى كه بجاى دوا وغذا به كار مىبرند خوددارى كند . ( مسأله 1586 ) اگر روزه‌دار چيزى را كه لاي دندان مانده است ، عمدا فرو ببرد ، روزه‌اش باطل مىشود . ( مسأله 1587 ) كسى كه مىخواهد روزه بگيرد ، لازم نيست پيش از اذان