دور به مكة مىبرد ، چنانچه مقدار معتنىبهى از أيام سال را در راه باشد ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1319 ) كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است ، مثل شوفرى كه فقط در زمستان يا تابستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد بايد در آن سفر نماز را تمام بخواند ، واحتياط مستحب آنست كه هم شكسته وهم تمام بخواند . ( مسأله 1320 ) راننده ودوره گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت وآمد مىكند ، چنانچه اتفاقا سفر هشت فرسخى برود ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1321 ) چهاروادارى كه شغلش مسافرت است ، اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند واز أول قصد ماندن ده روز را داشته باشد ، چه بدون قصد بماند ، بايد در سفر أولى كه بعد از ده روز مىرود ، نيز حكمش تمام است ولى احتياط مستحب آنست كه بين نماز تمام وشكسته جمع نمايد . ( مسأله 1322 ) : كسى كه شغلش مسافرت است غير از چهارواردار ، اگر چه در غير وطن خود با قصد ده روز بماند ، يا در وطن خود هر چند بدون قصد باشد ده روز بماند ، در سفر أولى كه بعد از ده روز مىرود نيز حكمش تمام است ولى احتياط مستحب آنست كه بين نماز تمام وشكسته جمع نمايد . ( مسأله 1323 ) چاروادارى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1324 ) كسى كه در شهرها سياحت مىكند ، وبراي خود وطنى اختيار نكرده بايد نماز را تمام بخواند . ( مسأله 1325 ) كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در شهري يا در دهى جنسي دارد كه براي حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند . ( مسأله 1326 ) كسى كه از وطنش صرف نظر كرده ومىخواهد وطن ديگرى براي خود اختيار كند ، اگر شغلش مسافرت نباشد ، بايد در مسافرت خود