( ( دوم ) ) آن كه كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است مثلا همسر يا نوكر يا كلفت انسان نسبت به ظرف يا چيزى ديگرى كه در اختيار أو است بگويد نجس مىباشد . ( ( سوم ) ) آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ، ونيز اگر يك نفر عادل بلكه شخص موثق - اگر چه عادل هم نباشد - بگويد چيزى نجس است ، بايد از آن چيز اجتناب كرد . ( مسأله 123 ) اگر بواسطة ندانستن مسأله نجس بودن وپاك بودن چيزى را نداند ، مثلا نداند فضله موش پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد ، ولى اگر با اين كه مسأله را مىداند ، در چيزى شك كند كه پاك است يا نه ، مثلا شك كند كه آن چيز خون است يا نه ، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان ، پاك مىباشد ، ووارسى كردن يا پرسيدن لازم نيست . ( مسأله 124 ) چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است ، وچيز پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه ، پاك است . واگر هم بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند . ( مسأله 125 ) : اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه از هر دوى آنها استفاده مىكند نجس شده ونداند كدام است ، بايد از هر دو اجتناب كند ولى اگر مثلا نمىداند لباس خودش نجس شده يا لباسى كه از تصرف أو خارج بوده ومال ديگرى مىباشد ، لازم نيست از لباس خودش اجتناب نمايد . چيز پاك چگونه نجس مىشود ( مسأله 126 ) اگر چيز پاك به چيز نجس برسد وهر دو يا يكى از آنها بطورى تر باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد ، چيز پاك نيز نجس مىشود ، وهمچنين اگر به چيز سومى با همان رطوبت برسد نجسش مىكند ، ومشهور فرموده‌اند كه متنجس بطور مطلق منجس است ، ولى اين حكم در غير واسطه أول محل اشكال است اگر چه بنابر احتياط واجب اجتناب از أو لازم است ( مثال ) در صورتي كه دست راست به بول متنجس شود ، آنگاه آن دست با رطوبت با دست چپ ملاقاة كند اين ملاقاة موجب نجاست دست چپ خواهد بود ، واگر دست چپ بعد از