شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد ( مسأله 1176 ) شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است : ( أول ) شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است : مثل آن كه در ركوع شك كند حمد را خوانده يا نه . ( دوم ) شك بعد از سلام نماز . ( سوم ) شك بعد از گذشتن وقت نماز . ( چهارم ) شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند ( پنجم ) شك امام در شماره ركعتهاى نماز ، در صورتي كه مأموم شماره آنها را بداند ، وهم چنين شك مأموم در صورتي كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند . ( ششم ) شك در نمازهاى مستحبى ونماز احتياط . 1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است ( مسأله 1177 ) : اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد ، واگر به كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد مشغول شده ، مثلا در حال خواندن سوره شك كند حمد خوانده يا نه به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1178 ) اگر در بين خواندن آية شك كند كه آية پيش را خوانده يا نه ، يا وقتي كه آخر آية را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1179 ) اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . ( مسأله 1180 ) اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، لازم است برگشته وبايستد وركوع را به جا آورد ، واگر شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .