بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم نشود ، وبنابر احتياط لازم در حال اختيار به جائى تكيه نكند ، ولى اگر از روى ناچارى باشد اشكال ندارد . ( مسأله 971 ) اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا به طرفي خم شود ، يا به جائى تكيه كند اشكال ندارد . ( مسأله 972 ) احتياط واجب آنست كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين باشد ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد ، واگر روى يك پا هم باشد اشكال ندارد . ( مسأله 973 ) كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه ايستادن بر أو صدق نكند نمازش باطل است . ( مسأله 974 ) موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى از أذكار واجب است بايد بدنش آرام باشد . ودر موقعى كه مىخواهد مىخواهد كمي جلو يا عقب رود ، يا كمي بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد ، بايد چيزى نگويد . ( مسأله 975 ) اگر در حال حركت بدن ذكر مستحبى بگويد ، مثلا موقع رفتن به ركوع يا رفتن به سجده تكبير بگويد ، نمازش صحيح است و ( ( بحول الله وقوته أقوم واقعد ) ) را بايد در حال برخواستن بگويد . ( مسأله 976 ) حركت دادن دست وانگشتان در موقع خواندن حمد اشكال ندارد ، اگر چه احتياط مستحب آنست كه آنها را هم حركت ندهد . ( مسأله 977 ) اگر موقع خواندن حمد وسوره ، يا خواندن تسبيحات بي اختيار بقدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، احتياط مستحب آنست كه بعد از آرام گرفتن بدن ، آنچه را در حال حركت خوانده دوباره بخواند . ( مسأله 978 ) اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود ، بايد بنشيند ، واگر از نشستن هم عاجز شود ، بايد بخوابد ، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از ذكرهاى واجب را نگويد . ( مسأله 979 ) تا انسان مىتواند ايستاده نماز بخواند ، نبايد بنشيند ، مثلا كسى كه در موقع ايستادن بدنش حركت مىكند ، يا مجبور است به چيزى تكيه دهد ، يا بدنش را مختصرى كج كند ، بايد به هر طور كه مىتواند ايستاده نماز بخواند ، ولى اگر به