اذان لازم نيست . ( مسأله 946 ) اگر در بين اذان يا اقامه پيش از آن كه قسمتى را بگويد شك كند كه قسمت پيش از آن را گفته يا نه ، بايد قسمتى را كه در گفتن آن شك كرده بگويد ، ولى اگر در حال گفتن قسمتى از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آنست گفته يا نه ، گفتن آن لازم نيست . ( مسأله 947 ) مستحب است انسان در موقع اذان گفتن ، رو به قبله بايستد ، وبا وضو يا غسل باشد ، ودستها را به گوش بگذارد ، وصدا را بلند نمايد وبكشد ، وبين جمله‌هاى اذان كمي فاصله دهد ، وبين آنها حرف نزند . ( مسأله 948 ) مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد وآن را از اذان آهسته‌تر بگويد ، وجمله‌هاى آن را به هم نچسباند ، ولى باندازه‌اى كه بين جمله‌هاى اذان فاصله مىدهد بين جمله‌هاى اقامه فاصله ندهد . ( مسأله 949 ) مستحب است بين اذان واقامه يك قدم بردارد ، يا قدرى بنشيند ، يا سجده كند ، يا ذكر بگويد ، يا دعا بخواند ، يا قدرى ساكت باشد ، يا حرفى بزند يا دو ركعت نماز بخواند ، ولى حرف زدن بين اذان واقامه نماز صبح ونماز خواندن بين اذان واقامه نماز مغرب مستحب نيست . ( مسأله 950 ) مستحب است كسى را كه براي گفتن اذان معين مىكنند عادل ووقت شناس وصدايش بلند باشد ، واذان را در جاى بلند بگويد .