گمان به قبله پيدا كند ، ولى بتواند از راه ديگر گمان قويترى پيدا كند . نبايد به حرف أو عمل نمايد . ( مسأله 792 ) اگر براي پيدا كردن قبله وسيله‌اى ندارد ، يا با اين كه كوشش كرده ، گمانش به طرفي نمىرود ، نماز خواندن به يك طرف كافى است ، واحتياط مستحب آن است كه چنانچه وقت نماز وسعت دارد چهار نماز به چهار طرف بخواند . ( مسأله 793 ) اگر يقين يا گمان كند كه قبله در يكى از دو طرف است بايد به هر دو طرف نماز بخواند . ( مسأله 794 ) كسى كه بخواهد به چند طرف نماز بخواند ، اگر بخواهد دو نماز بخواند كه مثل نماز ظهر وعصر بايد يكى بعد از ديگرى خوانده شود ، احتياط مستحب آن است كه نماز أول را به آن چند طرف بخواند بعد نماز دوم را شروع كند . ( مسأله 795 ) كسى كه يقين به قبله ندارد ، اگر بخواهد غير از نماز كارى كند كه بايد رو به قبله انجام داد - مثلا بخواهد سر حيواني را ببرد ، بايد به گمان عمل نمايد ، واگر گمان ممكن نيست به هر طرف كه انجام دهد صحيح است .