احكام وضوء مسأله 305 - كسى كه در كارهاى وضو وشرائط آن - مثل پاك بودن آب وغصبى نبودن آن - خيلى شك مىكند ، بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 306 - اگر شك كند كه وضوى أو باطل شده يا نه بنا مىگذارد كه وضوى أو باقي است ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده ووضو گرفته باشد وبعد از وضو رطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر وضوى أو باطل است . مسأله 307 - كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد . مسأله 308 - كسى كه مىداند وضو گرفته وحدثى هم از أو سر زده ، مثلا بول كرده ، اگر نداند كدام جلوتر بوده ، چنانچه پيش از نماز است ، بايد وضو بگيرد . واگر در بين نماز است احتياط آنست كه نماز را تمام كند وبا وضوى ديگر اعاده كند واگر بعد از نماز است نمازى كه خوانده صحيح است وبراي نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد . مسأله 309 - اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضي جاها را نشسته يا مسح نكرده است ، چنانچه رطوبت جاهائى كه پيش از آنست خشك شده ، بايد دوباره وضو بگيرد واگر خشك نشده بايد جائى را كه فراموش كرده وآنچه بعد از آنست بشويد يا مسح كند واگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جائى شك كند بايد به همين دستور عمل كند . مسأله 310 - اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه نماز أو صحيح است ولى بايد براي نمازهاى بعد وضو بگيرد . مسأله 311 - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، احتياط لازم آنست كه نماز را تمام كند وبعد با وضوى ديگر آن را اعاده نمايد . مسأله 312 - اگر بعد از نماز شك كند ، كه قبل از نماز وضوى أو باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است . مسأله 313 - اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد يا نمىتواند