بوده حوض يا نهرى بسازند . چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براي قبرستان وقف كرده‌اند . وضو گرفتن در آن حوض ونهر اشكال ندارد . شرط ششم - آن كه أعضاء وضو موقع شستن ومسح كردن پاك باشد . مسأله 282 - اگر پيش از تمام شدن وضو ، جائى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود ، وضو صحيح است . مسأله 283 - اگر غير از أعضاء وضو جائى از بدن نجس باشد ، وضو صحيح است . ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد ، احتياط مستحب آنست كه أول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد . مسأله 284 - اگر يكى از أعضاء وضو نجس باشد وبعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آنجا را آب كشيده يا نه ، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن ونجس بودن آنجا نبوده ، وضو باطل است ، واگر مىداند ملتفت بوده ، يا شك دارد كه ملتفت بوده يا نه ، وضو صحيح است ، ودر هر صورت جائى را كه نجس بوده بايد آب بكشد . مسأله 285 - اگر در صورت يا دستها بريدگى يا زخميست كه خون آن بند نمىآيد وآب براي آن ضرر ندارد ، چنانچه در آب كر يا جارى فرو برد وقدرى فشار دهد كه خون بند بيايد ، بعد به نيت وضو از آب بيرون بياورد وضو صحيح است . شرط هفتم - آن كه وقت براي وضو ونماز كافى باشد . مسأله 286 - هر گاه وقت بقدرى تنگ است كه اگر وضو بگيرد ، تمام نماز يا مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد تيمم كند ولى اگر براي وضو وتيمم يك اندازه وقت لازم است ، بايد وضو بگيرد . مسأله 287 - كسى كه در تنگى وقت نماز بايد تيمم كند ، اگر به قصد قربت يا براي كار مستحبى مثل خواندن قرآن وضو بگيرد ، صحيح است واگر براي خواندن آن نماز وضو بگيرد ، بطورى كه فعلا داعى أو بر وضو گرفتن فقط آن نماز باشد ، وضويش باطل است . شرط هشتم - آن كه به قصد قربت - يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم - وضو بگيرد