مسأله 260 - احتياط واجب آنست كه در مسح پا ، دست را بر سر انگشتها بگذارد وبعد به روى پا بكشد ، نه آن كه تمام دست را روى پا بگذارد وكمي بكشد . مسأله 261 - در مسح سر وروى پا ، بايد دست را روى آنها بكشد واگر دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است . ولى اگر موقعى كه دست را مىكشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد . مسأله 262 - جاى مسح بايد خشك باشد واگر بقدرى تر باشد كه رطوبت كف دست به آن اثر نكند ، مسح باطل است . ولى اگر ترى آن بقدرى كم باشد كه رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مىشود بگويند فقط از ترى كف دست است اشكال ندارد . مسأله 263 - اگر براي مسح ، رطوبتى در كف دست نمانده باشد ، نمىتواند دست را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد وبا آن مسح نمايد . مسأله 264 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد احتياط واجب آنست كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از أعضاء ديگر وضو رطوبت بگيرد . مسأله 265 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر بواسطة سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد ، مسح كردن بر آنها اشكال ندارد واگر روى كفش نجس باشد ، بايد چيز پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند . واحتياط واجب آنست كه تيمم هم بنمايد . مسأله 266 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد بايد تيمم نمايد . وضوى ارتماسى مسأله 267 - وضوى ارتماسى آنست كه انسان صورت ودستها را به قصد وضو در آب فرو برد يا آنها را در آب فرو برد وبه قصد وضو بيرون آورد واگر موقعى كه