باشد ، بايد ملاحظه كند كه مردمان معمولى تا كجاى صورت خود را مىشويند أو هم تا همانجا را بشويد . ونيز اگر در پيشانى أو مو روئيده يا جلوى سرش مو ندارد بايد به اندازه معمول ، پيشانى را بشويد . مسأله 245 - اگر احتمال دهد چرك يا چيز ديگرى در ابروها وگوشه‌هاى چشم ولب أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا باشد ، بايد پيش از وضو وارسى كند كه اگر هست بر طرف نمايد . مسأله 246 - اگر پوست صورت از لاي مو پيدا باشد بايد آب را به پوست برساند واگر پيدا نباشد شستن مو كافيست ورساندن آب به زير آن لازم نيست . مسأله 247 - اگر شك كند كه پوست صورت از لاي مو پيدا است يا نه ، بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند . مسأله 248 - شستن توى بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براي آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته شود ، چيزى باقي نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد . وكسى كه نمىدانسته بايد اين مقدار را بشويد : اگر بداند در وضوهائى كه گرفته مقدار واجب را شسته نمازهائى كه خوانده صحيح است . مسأله 249 - بايد صورت ودستها را از بالا به پائين شست واگر از پائين به بالا بشويد وضو باطل است . مسأله 250 - اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد ، چنانچه ترى دست بقدرى باشد كه بواسطة كشيدن دست ، آب كمي بر آنها جارى شود كافيست . مسأله 251 - بعد از شستن صورت بايد دست راست وبعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد . مسأله 252 - براي آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد . مسأله 253 - كسى كه پيش از شستن صورت دستهاى خود را تا مچ شسته ، در موقع وضو ، بايد تا سر انگشتان را بشويد . واگر فقط تا مچ را بشويد وضوى أو باطل