مسأله 186 - براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود . مسأله 187 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود . مسأله 188 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد . مسأله 189 - كسى كه با دست وزانو راه مىرود اگر كف دست يا زانوى أو نجس شود ، با راه رفتن پاك مىگردد . وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى ونعل چهارپايان . مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد . اگر چه احتياط مستحب آنست بقدرى راه روند كه آنها هم بر طرف شوند . مسأله 191 - توى كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد ، بواسطة راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن كف جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال است . 3 - آفتاب مسأله 192 - آفتاب ، زمين وساختمان وچيزهائى كه - مانند درب وپنجره در ساختمان به كار برده شده ، وهمچنين ميخى را كه به ديوار كوبيده‌اند ، با پنج شرط پاك مىكند ، أول آن كه چيز نجس بطورى تر باشد ، كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود ، پس اگر خشك باشد بايد بوسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند . دوم آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب ، آن را بر طرف كنند . سوم آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر ومانند اينها بتابد چيز نجس را خشك كند ، آن چيز پاك نمىشود ولى اگر ابر بقدرى نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، اشكال ندارد . چهارم آن كه آفتاب به