استناد فتواى أو انجام دهد واز مجتهدي بايد تقليد كرد كه مرد وبالغ وعاقل وشيعه دوازده امامي وحلال زاده وزنده وعادل باشد ، وبايد از مجتهدي تقليد كرد كه حريص به دنيا نباشد . وبنابر احتياط واجب ، در مسائلي كه مىداند فتواى اعلم با غير اعلم اختلاف دارد وهمچنين در مسائل محدودى كه مىداند در يكى يا بعضي از آنها اختلاف فتوا دارند ( شبهه محصوره ) بايد از اعلم تقليد كرد . مسأله 3 - مجتهد واعلم را از سه راه مىتوان شناخت : أول : آن كه خود انسان يقين كند ، مثل آن كه از أهل علم باشد وبتواند مجتهد واعلم را بشناسد . دوم : آن كه دو نفر عالم عادل كه مىتوانند ، مجتهد واعلم را تشخيص دهند ، مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند ، به شرط آن كه دو نفر عالم عادل ديگر با گفته آنان مخالفت ننمايند . سوم : آن كه عده‌اى از أهل علم كه مىتوانند مجتهد واعلم را تشخيص دهند واز گفته آنان اطمينان پيدا مىشود مجتهد بودن يا اعلم بودن كسى را تصديق كنند . مسأله 4 - اگر شناختن اعلم مشكل باشد بايد از كسى تقليد كند كه گمان به اعلم بودن أو دارد ، بلكه اگر احتمال ضعيفى هم بدهد كه كسى اعلم است وبداند ديگرى از أو اعلم نيست بنابر احتياط واجب بايد از أو تقليد نمايد واگر چند نفر در نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند از هر يك مىتواند تقليد كند ، هر چند أولى وأحوط آن است كه پرهيزكارتر را انتخاب كند . مسأله 5 - به دست آوردن فتوا ، يعنى دستور مجتهد چهار راه دارد : أول : شنيدن از خود مجتهد . دوم : شنيدن از دو نفر عادل كه فتواى مجتهد را نقل كنند . سوم : شنيدن از كسى كه مورد وثوق مىباشد واز گفته أو اطمينان پيدا شود . چهارم : ديدن رساله مجتهد ، در صورتي كه انسان به درستى آن رساله