احكام كفالت مسأله 2387 - هر گاه كسى بر ديگرى حقي داشته باشد ( مثلا طلبي يا قصاصى يا ديه‌اى يا حق ديگرى ) يا ادعاى حقي كند كه دعوى أو قابل طرح در دادگاه بوده وامكان اثبات داشته باشد ، چنانچه انسان ضامن شود كه صاحب حق يا مدعى ، شخص متهم را رها كند وهر وقت أو را خواست بدست أو بسپارد اين قرارداد را ( كفالت ) وبه كسى كه ضامن اين كار مىشود ( كفيل ) گويند . مسأله 2388 - كفالت در صورتي صحيح است كه كفيل به هر لفظي اگر چه عربى نباشد يا به عملي به طلبكار بفهماند كه من ضامنم هر وقت بدهكار خود را بخواهى به دست تو بدهم وطلبكار هم قبول نمايد . مسأله 2389 - كفيل بايد مكلف وعاقل باشد وأو را در كفالت مجبور نكرده باشند وبتواند كسى را كه كفيل أو شده حاضر نمايد . مسأله 2390 - يكى از هفت چيز ، كفالت را به هم مىزند : أول : كفيل بدهكار را به دست طلبكار بدهد . دوم : طلب طلبكار داده شود . سوم : طلبكار از طلب خود بگذرد . چهارم : بدهكار بميرد . پنجم : طلبكار كفيل را از كفالت آزاد كند . ششم : كفيل بميرد . هفتم : كسى كه صاحب حق است بوسيلة حواله يا طور ديگرى حق خود را به ديگرى واگذار نمايد . مسأله 2391 - اگر كسى به زور ، بدهكار را از دست طلبكار رها كند ، كسى كه بدهكار را رها كرده ، بايد أو را به دست طلبكار بدهد ، ويا طلب طلبكار را بپردازد . مسأله 2392 - در كفالت رضايت كسى كه حق بر عهده أو است لازم نيست بنابر اين رضايت بدهكار شرط نمىباشد .