باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ، ونيز گرو دهنده بايد سفيه نباشد يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكند ، بلكه اگر بواسطة ورشكستگى مجتهد جامع الشرائط أو را از تصرف در اموالش جلوگيرى كرده باشد نمىتواند مال خود را گرو بگذارد . مسأله 2366 - انسان مالي را مىتواند گرو بگذارد كه شرعا بتواند در آن تصرف كند . واگر مال كس ديگر را گرو بگذارد ، در صورتي صحيح است كه صاحب مال بگويد به گرو گذاشتن راضى هستم ، مانند اسنادى كه در زمان ما براي استيفاء حق صاحب حق وثيقه گذاشته مىشود . مسأله 2367 - چيزى را كه گرو مىگذارند ، بايد خريد وفروش آن صحيح باشد ، پس اگر شراب وآلات قمار ومانند آن از چيزهائى كه ماليت شرعي ويا چيزهائى كه ماليت عرفى ندارند گرو بگذارند درست نيست . مسأله 2368 - منافع چيزى را كه گرو مىگذارند ، مال مالك آن است . مسأله 2369 - گرو دهنده وگرو گيرنده نمىتوانند مالي را كه گرو گذاشته شده ، بدون اجازه يكديگر ملك كسى كنند ، مثلا ببخشد يا بفروشند . ولى اگر يكى از آنان آن را ببخشد يا بفروشد ، بعد ديگرى بگويد راضى هستم اشكال ندارد . مسأله 2370 - اگر طلبكار چيزى را كه گرو برداشته با اجازه بدهكار بفروشد رهن باطل مىشود ، وپول آن رهن نيست ، مگر اين كه قبول وكالت در فروش مشروط به رهن گذاشتن پول آن باشد . مسأله 2371 - اگر موقعى كه بايد بدهى خود را بدهد طلبكار مطالبه كند وأو ندهد ، طلبكار مىتواند مالي را كه گرو برداشته بفروشد وطلب خود را بردارد وبايد بقيه را به بدهكار بدهد ، اگر به مجتهد جامع الشرائط دسترسى دارد ، بنابر احتياط واجب بايد براي فروش آن از مجتهد جامع الشرائط اجازه بگيرد . مسأله 2372 - اگر بدهكار غير از خانه‌اى كه متناسب شأن أو است ودر آن