مسأله 2354 - اگر سر كسى حواله بدهند كه بدهكار است احتياط واجب آن است كه حواله با رضايت وقبول أو باشد ، ولى حواله دادن سر كسى كه بدهكار نيست در صورتي صحيح است كه أو قبول كند . ونيز اگر انسان بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است ، جنس ديگرى حواله دهد ، مثلا به كسى كه جو بدهكار است گندم حواله دهد ، تا أو قبول نكند حواله صحيح نيست . مسأله 2355 - موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد پس اگر بخواهد از كسى قرض كند تا وقتي از أو قرض نكرده وبدهكار أو نشده اگر أو را به كسى حواله دهد كه آنچه را بعدا قرض مىدهد از آن كس بگيرد حواله صحيح نيست . مسأله 2356 - حواله دهنده وطلبكار بايد مقدار حواله وجنس آن را بدانند پس اگر مثلا ده من گندم وصد تومان پول به يك نفر بدهكار باشد وبه أو بگويد يكى از دو طلب خود را از فلانى بگيرد ، وآن را معين نكند حواله درست نيست . مسأله 2357 - اگر بدهى واقعا معين باشد ولى بدهكار وطلبكار در موقع حواله دادن ، مقدار آن يا جنس آن را ندانند حواله صحيح است ، مثلا اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد وپيش از ديدن دفتر ، حواله بدهد وبعد دفتر را ببيند وبه طلبكار مقدار طلبش را بگويد ، حواله صحيح مىباشد . مسأله 2358 - طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به أو حواله شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد . مسأله 2359 - اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ، چنانچه أو حواله را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد ولى اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ، كسى كه حواله را قبول كرده مىتواند تمام مقدار حواله شده را از حواله دهنده مطالبه نمايد . مسأله 2360 - بعد از آن كه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه به أو حواله