چنانچه طورى باشد كه اگر عمل را تمام نكند ، چشم معيوب مىشود ، بايد آن را تمام نمايد ، ودر صورتي كه ناتمام بگذارد ، حقي به جاعل ندارد . وضامن عيبى كه حاصل مىشود نيز مىباشد . مسأله 2289 - اگر عامل كار را ناتمام بگذارد ، چنانچه آن كار مثل پيدا كردن أسب است كه تا تمام نشود ، براي جاعل فايده ندارد عامل نمىتواند چيزى مطالبه كند ، وهمچنين است اگر جاعل مزد را براي تمام كردن عمل قرار بگذارد مثلا بگويد هر كس لباس مرا بدوزد ده تومان به أو مىدهم . ولى اگر مقصودش اين باشد كه هر مقدار از عمل كه انجام گيرد براي آن مقدار مزد بدهد ، جاعل بايد مزد مقدارى را كه انجام شده به عامل بدهد ، اگر چه احتياط اين است كه به طور مصالحه يكديگر را راضى نمايند . احكام مزارعه مسأله 2290 - مزارعه آن است كه مالك زمين يا كسى كه زمين در اختيار أو است با زارع به اين قسم معامله كند كه زمين را در اختيار أو بگذارد تا زراعت كند ومقدارى از حاصل آن را به مالك بدهد . مسأله 2291 - مزارعه چند شرط دارد : أول : آن كه صاحب زمين به زارع بگويد : زمين را به تو واگذار كردم ، وزارع هم بگويد : قبول كردم ، يا بدون اين كه حرفى بزنند مالك ، زمين را واگذار كند براي مزارعه وزارع تحويل بگيرد . دوم : صاحب زمين وزارع هر دو مكلف وعاقل باشند وبا قصد واختيار خود مزارعه را انجام دهند ، همچنين شرط است كه صاحب زمين سفيه نباشد وحاكم شرع أو را از تصرف در اموالش جلوگيرى نكرده باشد اما سفيه بودن يا