چهارم : كافرهائى كه اگر زكات به آنان بدهند به دين اسلام مايل مىشوند ، يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند وهمچنين مسلمانانى كه ايمان آنان ضعيف است كه اگر زكات به آنان بدهند ايمانشان قوى مىشود . پنجم : خريدارى بنده ها وآزاد كردن آنان . ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد ، به شرط آن كه قرض در معصيت صرف نشده باشد . هفتم : سبيل الله ، يعنى كارى كه مانند ساختن مسجد ومدرسه ، منفعت عمومى ديني دارد . يا مثل ساختن پل واصلاح راه ، كه نفعش به عموم مسلمانان مىرسد وآنچه براي اسلام ومسلمين نفع داشته باشد به هر نحو كه باشد . هشتم : ابن السبيل ، يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده واحكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد شد . مسأله 1993 - احتياط واجب آن است كه فقير ومسكين بيشتر از مخارج سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد . مسأله 1994 - كسى كه مخارج سالش را داشته اگر مقدارى از آن را مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقيمانده به اندازه مخارج سال أو هست يا نه ، نمىتواند زكات بگيرد . مسأله 1995 - صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر است مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد . ولازم نيست ابزار كار يا ملك يا سرمايه خود را به صرف مخارج برساند . مسأله 1996 - فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه‌اى دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد ، چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد و