نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند يا در بين مردم بطورى معروف باشد كه انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه سيد است . مسأله 1907 - به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است ، اگر چه انسان به سيد بودن أو يقين نداشته باشد مىشود خمس داد در صورتي كه به سيد بودن أو وثوق پيدا كند . مسأله 1908 - كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به أو خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگرى بر آن زن واجب باشد ونتواند مخارج آنان را بدهد . جايز است انسان خمس به آن زن بدهد كه به مصرف آنان برساند . مسأله 1909 - اگر مخارج سيده‌اى كه زوجه انسان نيست بر انسان واجب باشد بنابر احتياط واجب ، نمىتواند از خمس ، خوراك وپوشاك أو را بدهد ، ولى اگر مقدارى خمس ، ملك أو كند كه به مصرف ديگرى غير مخارج خودش كه بر خمس دهنده واجب است برساند ، مانعى ندارد . مسأله 1910 - به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد مىشود خمس داد . مسأله 1911 - احتياط واجب آن است كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد فقير خمس ندهند . مسأله 1912 - اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد واحتمال هم ندهد كه پيدا شود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگرى ببرد وبه مستحق برساند ومى تواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد ، واگر خمس از بين برود چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده بايد عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو واجب نيست . مسأله 1913 - هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ولى احتمال دهد كه