مىكند انجام دهد ، مثلا غذاى حرامى بخورد ، يك كفاره كافى است . مسأله 1738 - اگر روزه دار آروغ بزند وچيزى در دهانش بيايد ، چنانچه عمدا آن را فرو ببرد ، روزه اش باطل است ، وبايد قضاى آن را بگيرد ، وكفاره هم بر أو واجب مىشود ، واگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلا موقع آروغ زدن خون يا غذائى كه از صورت غذا بودن خارج شده به دهان أو بيايد ، وعمدا آن را فرو ببرد ، بايد قضاى آن روزه را بگيرد ، وبنابر احتياط كفاره جمع هم بر أو واجب مىشود . مسأله 1739 - اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمدا روزه خود را باطل كند بايد يك بنده آزاد كند ، يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت فقير اطعام دهد . مسأله 1740 - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد اگر بگفته كسى كه مىگويد مغرب شده افطار كند ، وبعد بفهمد مغرب نبوده است بنابر احتياط قضاء وكفاره بر أو واجب است . مسأله 1741 - كسى كه عمدا روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند يا پيش از ظهر براي فرار از كفاره سفر نمايد ، كفاره أو ساقط نمىشود ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براي أو پيش آمد كند ، بنا بر احتياط كفاره بر أو واجب است . مسأله 1742 - اگر عمدا روزه خود را باطل كند ، وبعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرض براي أو پيدا شود كفاره بر أو واجب نيست . مسأله 1743 - اگر يقين كند كه روز أول ماه رمضان است وعمدا روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر أو واجب نيست ، همچنين است اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا أول شوال وعمدا روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود أول شوال بوده كفاره بر أو واجب