مسأله 1649 - اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده بايد لقمه را از دهان بيرون آورد ، وچنانچه عمدا فرو برد روزه اش باطل است ، وبدستورى كه بعدا گفته خواهد شد كفاره هم بر أو واجب مىشود . مسأله 1650 - اگر روزه دار بقدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد ، مىتواند باندازه‌اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ، ولى روزه أو باطل مىشود ، واگر ماه رمضان باشد بايد در بقيه روز از بجا آوردن كارى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد . مسأله 1651 - كسى كه مىخواهد روزه بگيرد لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند ، اگر چه احتمال بدهد كه غذائى كه لاي دندان مانده در روز فرو مىرود ، ولى اگر بداند كه غذاى باقي مانده فرو مىرود اگر چنانچه خلال نكند ، روزه اش باطل مىشود ، وفرق نمىكند كه چيزى از آن فرو رود يا فرو نرود . مسأله 1652 - فرو بردن آب دهان اگر چه بواسطة خيال كردن ترشى ومانند آن در دهان جمع شده باشد روزه را باطل نمىكند . مسأله 1653 - فرو بردن أخلاط سر وسينه ، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد ، ولى اگر داخل فضاى دهان شود احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبرد . مسأله 1654 - جويدن غذا براي بچه يا پرنده ، وچشيدن غذا ومانند اينها كه معمولا به حلق نمىرسد ، اگر چه اتفاقا به حلق برسد روزه را باطل نمىكند ولى اگر انسان از أول بداند كه به حلق مىرسد ، چنانچه فرو رود ، روزه اش باطل مىشود ، وبايد قضاى آن را بگيرد ، وكفاره هم بر أو واجب است . مسأله 1655 - انسان نمىتواند به خاطر ضعف روزه اش را بخورد ولى اگر ضعف أو بقدرى است كه معمولا نمىشود آن را تحمل كرد خوردن روزه اشكال ندارد .