مسأله 1032 - اگر در دو ركعت آخر نماز به خيال اينكه در دو ركعت أول است حمد بخواند يا در دو ركعت أول نماز با اين كه گمان مىكرده در دو ركعت آخر است حمد بخواند چه پيش از ركوع بفهمد وچه بعد از آن نمازش صحيح است . مسأله 1033 - اگر در ركعت سوم يا چهارم مىخواست حمد بخواند اما تسبيحات به زبانش آمد ، يا مىخواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد در چنين صورتي أقوى آن است كه آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند ، ولى اگر عادتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده ودر خزانه قلبش آن را قصد داشته مىتواند همان را تمام كند ونمازش صحيح است . مسأله 1034 - كسى كه عادت دارد در ركعت سوم وچهارم تسبيحات بخواند اگر بدون قصد مشغول حمد خواندن شود أقوى آن است كه آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند . مسأله 1035 - در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند مثلا بگويد : استغفر الله ربى وأتوب اليه يا بگويد ( اللهم اغفر لي ) واگر به گمان آن كه حمد يا تسبيحات را گفته مشغول گفتن استغفار شود وشك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد وهم چنين است اگر نمازگزار پيش از خم شدن براي ركوع در حالي كه مشغول گفتن استغفار نيست شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1036 - اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم يا در حال رفتن به ركوع شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1037 - هر گاه شك كند كه آية يا كلمه‌اى را درست گفته يا نه اگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول نشده ، بايد آن آية يا كلمه را به طور صحيح بگويد واگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول شده چنانچه آن چيز ركن باشد