ترى نبود از دست ها رطوبت مىگيرد . ( 258 ) هر گاه به سبب گرمى هوا يا جهات ديگر هيچ رطوبتى در اعضا براي مسح باقي نمىماند ، بنا بر احتياط واجب هم با آب خارج مسح كند وهم بعد از وضو تيمم كند . ( 259 ) اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه مسح سر باشد ، احتياط واجب آن است كه سر را با همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از اعضاى ديگر وضو رطوبت بگيرد ، وبنا بر احتياط واجب بايد أول از ترى موى ريش وابرو كمك بگيرد واگر در آنها ترى نبود از دست ها رطوبت بگيرد . ( 260 ) مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ولى اگر به سبب سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون آورد ، مسح كردن بر آنها اشكال ندارد ، واگر روى كفش نجس باشد بايد چيز پاكى بر آن بيندازد وبر آن چيز مسح كند واحتياطا تيمم هم بنمايد . ( 261 ) اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح ، آن را آب بكشد ، اگر جبيره ممكن نباشد بايد تيمم نمايد . واگر جبيره ممكن بود بايد هم وضوى جبيره اى بگيرد وهم تيمم كند بنا بر أحوط . ( 262 ) تكرار مسح موجب بطلان وضو نيست خصوصا اگر براي رعايت احتياط باشد ، مگر آن كه از روى تشريع يا وسوسه باشد . وضوى ارتماسى ( 263 ) وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودست ها را به قصد وضو در آب داخل كند يا آنها را بعد از اين كه در آب فرو برد ، به قصد وضو بيرون آورد . واگر موقعى كه دست ها را در آب فرو مىبرد نيت وضو كند وتا وقتي كه آنها را از آب بيرون مىآورد وريزش آب تمام مىشود به قصد وضو باشد ، وضوى أو صحيح است ، ونيز اگر موقع بيرون آوردن از آب قصد وضو كند وتا وقتي كه ريزش آب تمام مىشود به قصد وضو باشد وضوى أو صحيح مىباشد .