نجس مىماند ، وبراي پاك شدن آنجا بايد گودالى حفر كنند ، كه آب در آن جمع شود ، بعد آب را بيرون بياورند وگودال را با خاك پاك پر كنند . ( 182 ) اگر ظاهر سنگ نمك ومانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كر هم پاك مىشود . ( 183 ) اگر از شكر آب شده نجس ، قند بسازند ودر آب كر يا جارى بگذارند پاك نمىشود زمين ( 184 ) زمين با پنج شرط ، كف پا وته كفش نجس را پاك مىكند : أول : آن كه زمين بنا بر أحوط از عين نجاست وآنچه در حكم نجاست است پاك باشد ، بنا بر اين زمينى كه آلوده به بول شده وهنوز تطهير نشده ، پاك كننده نيست ، هر چند خشك شده باشد . دوم : آن كه زمين خشك باشد ورطوبتى كه سرايت به جاى ديگر كند نداشته باشد بنا بر أحوط . سوم : آن كه اگر عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته كفش باشد ، به واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين يا به هر سبب ديگرى بر طرف شود . چهارم : آن كه زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد ، پس با راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته كفش نجس پاك نمىشود . پنجم : آن كه كف پا وته كفش به واسطه راه رفتن نجس شده باشد ، پس اگر به واسطه غير راه رفتن نجس شده باشد ، بنا بر اظهر به واسطه راه رفتن پاك نمىشود . ( 185 ) پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، به واسطه راه رفتن روى آسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده يا هر چيزى كه به آن زمين نگويند ، محل اشكال است ، واظهر بقاء نجاست است . ( 186 ) بعد از بر طرف شدن عين نجاست ، بنا بر اظهر تماس كف پا وته كفش