برند وآب پيش از آن كه به واسطه رنگ پارچه مضاف شود به تمام آن برسد ، آن لباس پاك مىشود اگر چه موقع فشار دادن ، آب مضاف يا رنگين از آن بيرون آيد . وهمچنين است در شستن با آب قليل با ساير شرايط . ( 170 ) اگر لباسى را در آب كر يا جارى آب بكشند وبعد مثلا لجن در آن ببينند ، چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده ، آن لباس پاك است . ( 171 ) اگر بعد از آب كشيدن لباس ومانند آن ، خرده گل يا اشنان در آن ديده شود پاك است ، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان رسيده باشد ظاهر گل واشنان پاك وباطن آنها نجس است ( اشنان گياهى است كه در شستشو استفاده مىشود ) . ( 172 ) هر چيز نجس ، تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود ، ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد ، پس اگر خون را از لباس بر طرف كنند ولباس را آب بكشند ورنگ خون در آن بماند پاك مىباشد ، اما چنانچه به واسطه بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذره هاى نجاست در آن چيز مانده ، نجس است . ( 173 ) حناى نجس را اگر به سر يا ريش ببندند ، بعد از شستن ريش وسر ، رنگ آن پاك است . وآنچه از اجزاء كوچك آن باقي بماند ، بعد از شستن ، ظاهر آنها پاك مىشود . ( 174 ) اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى بر طرف كنند ، بدن پاك مىشود وبيرون آمدن ودوباره در آب رفتن لازم نيست . ( 175 ) غذاى نجسى كه لاي دندان ها مانده ، اگر آب در دهان بگردانند وبه تمام غذاى نجس برسد پاك مىشود در صورتي كه يقين كند آب مطلق به همه جاى نجس رسيده ، با تعدد در آنچه تعدد در آن لازم است . ( 176 ) اگر موى سر وصورت را با آب قليل آب بكشند ، بنا بر احتياط واجب بايد فشار دهند كه غساله آن جدا شود اگر چه محتاج به تعدد شستن نباشد در صورتي كه آب در لابلاى موها فرو رفته باشد . ( 177 ) اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند ، أطراف آن جا كه