الشيخ محمد تقي بهجت
32
توضيح المسائل ( فارسي )
نرود جاهاى ديگر بدن پاك است . ( 134 ) اخلاطى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد ، جايى كه خون دارد نجس وبقيه آن پاك است پس اگر به بيرون دهان يا بيني برسد ، مقدارى را كه انسان يقين دارد جاى نجس أخلاط به آن رسيده نجس است ، ومحلى را كه شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد . ( 135 ) اگر آفتابه اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند ، چنانچه آب طورى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه نجس مىشود . ولى اگر آب آفتابه از داخل به بيرون با فشار جريان داشته باشد يا احتمال برود كه نجاست بيرون به داخل سرايت نمىكند ، حتى اگر سطح آب بيرون وداخل مساوى هم باشد ، آب آفتابه نجس نمىشود . " احكام نجاسات " ( 136 ) نجس كردن خط وورق قرآن حرام است ، واگر نجس شود بايد فورا آن را آب بكشند . ( 137 ) اگر جلد قرآن نجس شود در صورتي كه نجس شدن موجب بي احترامى به قرآن باشد ، بايد آن را آب بكشند . ( 138 ) گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون ومردار ، اگر چه آن عين نجس خشك باشد حرام است وبرداشتن قرآن از روى آن واجب مىباشد . ( 139 ) نوشتن قرآن با مركب نجس ، اگر چه يك حرف آن باشد ، حرام است . واگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا به وسيله تراشيدن ومانند آن ، كارى كنند كه عين مركب نجس از بين برود وورق متنجس به آن ، آب كشيده شود ( 140 ) احتياط واجب آن است كه از دادن قرآن به كافر خوددارى كنند واگر قرآن در دست أو است در صورت امكان از أو بگيرند . ( 141 ) اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است ، مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) يا امام ( عليه السلام ) بر آن نوشته شده ، در مستراح بيفتد ، بيرون آوردن