روز وبيشتر از ده روز نباشد همه آن حيض است ، وچنانچه بيش از ده روز خون ببيند ; چند روز با صفات حيض وچند روز با صفات استحاضة ، مانند اين كه پنج روز به نشانه هاى حيض باشد ، وپنج روز به نشانه هاى استحاضة ، وپنج روز ديگر دوباره به نشانه هاى حيض باشد ، پنج روز أول وآخر را حيض قرار دهد ، ودر پنج روز وسط آنچه بر حائض حرام است اجتناب كند وآنچه بر مستحاضة واجب است انجام دهد . 5 - ناسيه ( مسأله 496 ) : چنانچه ناسيه خونى به نشانه حيض ببيند كه كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نباشد آن را حيض قرار دهد ، واگر آن خون بيشتر از ده روز باشد تا پس از هفت روز هر زماني كه احتمال بقاء عادت را مىدهد حيض قرار داده وبقيه استحاضة است ، واگر عادتش بيش از هفتم نباشد از هفتم تا دهم ، بين وظايف حائض ومستحاضة جمع نمايد . مسائل متفرقة حيض ( مسأله 497 ) : مبتدئه ومضطربه وناسيه وصاحب عادت عدديه چنانچه خونى ببينند كه نشانه هاى حيض دارد بايد عبادت را ترك كنند ، واگر بعد بفهمند حيض نبوده بايستى عبادتهائى را كه بجا نياورده اند قضا نمايند . ( مسأله 498 ) : زنى كه داراى عادت است ( وقتيه وعدديه يا تنها وقتيه ويا تنها عدديه ) هر گاه دو ماه پياپى بر خلاف عادت خود خون ببيند ، عادتش تغيير مىكند به آنچه در آن دو ماه ديده است . مثلا اگر از روز أول تا ششم ماه خون مىديده ، چنانچه دو ماه از دهم تا شانزدهم ماه خون ببيند وپاك شود ، عادت أو از دهم تا شانزدهم ماه خواهد بود . ( مسأله 499 ) : مقصود از يك ماه گذشتن سى روز از ابتداى خون ديدن است نه از روز أول تا آخر ماه .