در أيام عادت يا با نشانه هاى حيض خون ببيند ، خون دوم حيض است وخون أول هر چند در روزهاى عادتش باشد حيض نيست ، ولى احتياط آن است كه در أيام خون أول وپاكى وسط اگر مجموع بيش از ده روز نباشد ، بين وظايف حائض ومستحاضة جمع كند . مسائل حيض ( مسأله 446 ) : چند چيز بر حائض حرام است : أول : نماز وروزه وطواف واعتكاف ، ولى انجام عبادتهائى كه مىتوان بي وضو وغسل وتيمم انجام داد - مانند نماز ميت - اشكالى ندارد . دوم : همه چيزهائى كه بر جنب حرام است ودر احكام جنابت گذشت . سوم : جماع كردن در فرج ، كه بر مرد وزن حرام است ، هر چند به مقدار ختنه گاه داخل شود ومنى هم بيرون نيايد ، بلكه احتياط لازم است كه مقدار كمتر از ختنه گاه را هم داخل نكند . اما وطى زن در دبر چه حائض باشد چه نباشد بنابر احتياط لازم جايز نيست . ( مسأله 447 ) : جماع كردن در روزهائى هم كه حيض زن قطعي نيست ولى شرعا بايد براي خود حيض قرار دهد حرام است ، پس زنى كه بيشتر از ده روز خون مىبيند وبايد به دستوري كه بعدا مىآيد روزهاى عادت خويشان خود را حيض قرار دهد ، شوهرش نمىتواند در آن روزها با أو نزديكى نمايد . ( مسأله 448 ) : مردى كه با زن خود در حال حيض نزديكى كند ، لازم است استغفار نمايد ، وبنابر احتياط واجب كفاره نيز بدهد ، وكفاره آن بيان مىشود . ( مسأله 449 ) : غير از نزديكى كردن با زن حائض ، ساير لذتها وبهره ها مانند بوسيدن وملاعبه نمودن ، اشكال ندارد . ( مسأله 450 ) : كفاره نزديكى هنگام حيض در قبل ، وبنابر احتياط واجب در دبر نيز ، در ثلث أول أيام حيض ، هيجده نخود طلاى سكه دار ، ودر ثلث دوم نه نخود ، ودر ثلث سوم چهار نخود ونيم است ، بنابر اين اگر أيام عادت شش روز