بخواهد نمازى را كه تنها خوانده است دوباره با جماعت بخواند ، بايد همه كارهاى استحاضة را انجام دهد ; اما براي خواندن نماز احتياط وسجده فراموش شده وتشهد فراموش شده ، ونيز سجده سهو ، چنانچه آنها را بدون فاصله پس از نماز بجا آورد ، لازم نيست كارهاى استحاضة را بكند . ( مسأله 400 ) : مستحاضة ، پس از قطع شدن خون ، بايد تنها براي اولين نمازى كه مىخواند كارهاى استحاضة را انجام دهد ، وچنانچه غسل ووضوى أو در حال قطع شدن خون از باطن بوده ، لازم نيست دوباره غسل نمايد . ( مسأله 401 ) : زنى كه نمىداند استحاضة أو از چه قسم است ، هنگام نماز خواندن ، بايد مقدارى پنبه داخل فرج نموده وكمي صبر كند وبيرون آورد وپس از آن كه فهميد استحاضة أو كدام يك از آن سه قسم است وظيفة همان قسم را انجام دهد ، ولى اگر بداند تا وقتي كه مىخواهد نماز بخواند استحاضة أو تغيير نمىكند ، پيش از داخل شدن وقت هم مىتواند وضعيت خود را بررسى كند . ( مسأله 402 ) : مستحاضة اگر پيش از آن كه وضعيت خود را رسيدگى كند نماز بخواند ، چنانچه با وجود ترديد ، وظيفة اش را با قصد قربت انجام داده ، مثلا استحاضة اش قليله بوده ، وبه وظيفة استحاضة قليله عمل نموده ، نماز أو صحيح است ، واگر قصد قربت نداشته يا عمل أو مطابق وظيفة اش نبوده ، مانند اين كه استحاضة أو متوسطه بوده وبه وظيفة قليله رفتار كرده ، نمازش باطل است . ( مسأله 403 ) : مستحاضة اگر نتواند خود را بيازمايد ، بايد به آنچه به طور حتم وظيفة اش هست عمل كند ، واحتياط مستحب آن است چنان عمل كند كه يقين نمايد ذمه اش برئ شده ، يعنى اگر شك داشت كه قليله است يا متوسطه ، به وظيفة هر دو عمل كند ، وچنانچه شك داشت كه قليله است يا متوسطه يا كثيره ، هر سه وظيفة را عمل نمايد . ( مسأله 404 ) : اگر خون استحاضة در أول در آمدنش ودر باطن باشد وبيرون نيايد وضو يا غسلش را باطل نمىكند ، واگر بيرون بيايد وبه جائى برسد كه اگر پنبه داخل كند آلوده شود ، هر چند كم باشد وضو وغسل را باطل مىكند .