اذان واقامه وقنوت را انجام ندهد . ( مسأله 310 ) : اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز چند بار بول يا مدفوع از أو دفع مىشود چنانچه برايش سخت نيست كه پس از هر بار دفع وضو بگيرد ، احتياط اين است كه ظرف آبى نزد خود بگذارد تا هنگامى كه بول يا مدفوع از أو دفع شد فورى وضو بگيرد ، وبقيه نماز را بخواند ، وبنابر احتياط واجب جهت رعايت موالات همان نماز را دوباره با يك وضو بخواند ، واگر بين نماز وضوى أو باطل شود اعتنا نكند . ( مسأله 311 ) : اگر بول يا مدفوع به گونه اى پى در پى از أو دفع مىشود كه وضو گرفتن پس از هر بار براي أو سخت است ، يك وضو براي هر نمازش كافى است ، وبراي سجده وتشهد قضا شده ونماز احتياط وضوى ديگر لازم نيست ، بلكه اظهر اين است كه يك وضو براي چند نماز نيز كافى است هر چند احتياط واجب آن است كه براي هر نماز يك وضو بگيرد . ( مسأله 312 ) : كسى كه بول يا مدفوع پى در پى از أو دفع مىشود ، بنابر احتياط لازم بايد پس از وضو فورى نماز بخواند . ( مسأله 313 ) : كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد ، بايد براي نماز به وسيله اى مانند كيسه اى كه در آن پنبه است واز رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ونيز كيسه يا پنبه را عوض كند يا آب بكشد . وكسى كه نمىتواند از بيرون آمدن مدفوع جلوگيرى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد هنگام نماز از رسيدن مدفوع به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، واحتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد براي هر نماز مخرج مدفوع را آب بكشد . ( مسأله 314 ) : كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول ومدفوع جلوگيرى كند ، چنانچه ممكن باشد به مقدارى از در آمدن بول ومدفوع جلوگيرى نمايد ، بايد انجام دهد هر چند هزينه داشته باشد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود